Ελαιόλαδο: Στα 3,20 έως 3,40 ευρώ το κιλό οι τιμές στην Κρήτη – Αγωνία για τη φετινή ελαιοκομική περίοδο

Με έντονο προβληματισμό εξελίσσεται η έναρξη της νέας ελαιοκομικής περιόδου στην Κρήτη, καθώς οι χαμηλές τιμές παραγωγού και το αυξημένο κόστος συγκομιδής δημιουργούν σημαντικές οικονομικές πιέσεις.

Σύμφωνα με στοιχεία και εκτιμήσεις που παρουσιάστηκαν σε σημερινό ρεπορτάζ, Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2026, οι τιμές του ελαιολάδου σε συναλλαγές της κρητικής αγοράς κινούνται περίπου από 3,20 έως 3,40 ευρώ το κιλό.

Το επίπεδο αυτό προκαλεί ανησυχία στους παραγωγούς, καθώς η συγκομιδή απαιτεί σημαντικές δαπάνες για εργατικά χέρια, μεταφορές και λειτουργία των ελαιουργείων.

Η εξίσωση που δυσκολεύει τους παραγωγούς

Η τιμή πώλησης του ελαιολάδου δεν αρκεί από μόνη της για να δείξει αν μια καλλιέργεια είναι κερδοφόρα.

Καθοριστικό ρόλο παίζουν η παραγωγή ανά δέντρο, η απόδοση του ελαιοκάρπου, η ποιότητα του τελικού προϊόντος και το συνολικό κόστος της καλλιέργειας.

Για αρκετούς ελαιοπαραγωγούς, το σημαντικότερο πρόβλημα εντοπίζεται στη μεγάλη απόσταση ανάμεσα στα έσοδα από την πώληση του λαδιού και στις δαπάνες που απαιτούνται για τη συγκομιδή.

Σύμφωνα με συνεταιριστικούς εκπροσώπους, το ημερομίσθιο των εργατών μπορεί να φτάνει ή να ξεπερνά τα 70 ευρώ, επιβαρύνοντας ιδιαίτερα τις μικρές οικογενειακές εκμεταλλεύσεις.

Προσδοκίες για αυξημένη παραγωγή

Οι πρώτες εκτιμήσεις για τη νέα ελαιοκομική περίοδο κάνουν λόγο για πιθανή παραγωγή που θα μπορούσε να πλησιάσει τους 100.000 τόνους στην Κρήτη.

Πρόκειται για εκτίμηση και όχι για οριστικό απολογισμό της συγκομιδής.

Μια αυξημένη παραγωγή μπορεί να δημιουργήσει μεγαλύτερη προσφορά στην αγορά, χωρίς όμως να διασφαλίζει αντίστοιχη αύξηση του εισοδήματος των παραγωγών.

Το τελικό αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί από την ποιότητα, τις αποδόσεις και τη διαμόρφωση των τιμών κατά τους επόμενους μήνες.

Στο επίκεντρο οι εισαγωγές

Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Αγροτικών Συνεταιριστικών Οργανώσεων και Επιχειρήσεων Ελλάδας, Γιώργος Κατσούλης, έθεσε θέμα ανταγωνισμού από εισαγόμενο ελαιόλαδο τρίτων χωρών.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην Τυνησία και στις εμπορικές ρυθμίσεις που διέπουν την εισαγωγή συγκεκριμένων ποσοτήτων ελαιολάδου στην ευρωπαϊκή αγορά.

Κατά την εκτίμησή του, οι εισαγωγές συμβάλλουν στην πίεση των τιμών που αντιμετωπίζουν οι Ευρωπαίοι παραγωγοί.

Η άποψη αυτή αποτελεί θέση συνεταιριστικού εκπροσώπου. Η πραγματική επίδραση των εισαγωγών στις τιμές χρειάζεται αξιολόγηση με βάση τα συνολικά στοιχεία παραγωγής, αποθεμάτων, ζήτησης και διεθνούς εμπορίου.

Η πρόταση για αποθεματοποίηση

Στη δημόσια συζήτηση επανέρχεται η ιδέα της προσωρινής αποθεματοποίησης ελαιολάδου.

Η συγκεκριμένη πρακτική αποσκοπεί στον περιορισμό της ποσότητας που διατίθεται άμεσα στην αγορά, με στόχο την αποφυγή έντονων πιέσεων στις τιμές.

Ο Γιώργος Κατσούλης πρότεινε να εξεταστούν αντίστοιχα εργαλεία με εκείνα που χρησιμοποιούνται ή συζητούνται σε άλλες ελαιοπαραγωγικές χώρες, όπως η Ισπανία.

Ωστόσο, η εφαρμογή οποιουδήποτε τέτοιου μέτρου στην Ελλάδα θα απαιτούσε συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο και αποφάσεις των αρμόδιων αρχών.

Δεν έχει ανακοινωθεί ότι υπάρχει ήδη ελληνικό πρόγραμμα αποθεματοποίησης για τη φετινή περίοδο.

Το ελληνικό ελαιόλαδο στη μαζική εστίαση

Στη συζήτηση τέθηκε επίσης η δυνατότητα μεγαλύτερης αξιοποίησης του ελληνικού ελαιολάδου σε ξενοδοχεία, εστιατόρια και δομές μαζικής σίτισης.

Συνεταιριστικοί εκπρόσωποι υποστήριξαν ότι χρειάζεται μεγαλύτερη σύνδεση της τοπικής παραγωγής με την κατανάλωση που πραγματοποιείται στην Κρήτη.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις προμήθειες δημόσιων νοσοκομείων και στρατιωτικών εγκαταστάσεων.

Το ζήτημα αφορά τις προδιαγραφές των σχετικών προμηθειών και τη δυνατότητα αξιοποίησης εγχώριων προϊόντων, σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο δημοσίων συμβάσεων.

Το ενδιαφέρον για το Λασίθι

Η πορεία της ελαιοκομικής περιόδου έχει ιδιαίτερη σημασία για περιοχές όπως η Ιεράπετρα, η Σητεία, ο Άγιος Νικόλαος και η Νεάπολη, όπου η ελαιοκαλλιέργεια αποτελεί σημαντική οικονομική δραστηριότητα.

Οι παραγωγοί καλούνται να αποφασίσουν τον χρόνο συγκομιδής και διάθεσης του προϊόντος σε μια αγορά που χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα.

Το κρίσιμο ζητούμενο είναι η δυνατότητα εξασφάλισης τιμών που θα καλύπτουν το πραγματικό κόστος παραγωγής και θα επιτρέπουν τη βιωσιμότητα των ελαιώνων.