GREEN

Τι συνέβη στην Χιλή που επωλήθησαν και έγιναν τα νερά της ιδιωτικά; (video)

Με αφορμή το «επίμαχο» άρθρο του πολυνομοσχεδίου που ρυθμίζει τη μεταβίβαση των μετοχών του Δημοσίου σε ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ στο νέο υπερταμείο, θυμηθήκαμε το υπέροχο ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπουλο για τον Εξάντα μερικά χρόνια πριν.

Το ντοκιμαντέρ έχει τίτλο «Πωλείται Ζωή» και αναφέρεται στην περίπτωση της Χιλής.

Τι συνέβη στην χώρα της Λατινικής Αμερικής;

Όλα τα νερά της Χιλής εκτός από τη θάλασσα, έχουν «κοπεί» σε μερίδια που ονομάζονται «δικαιώματα νερού». Τα «δικαιώματα νερού» είναι τίτλοι ιδιοκτησίας ισόβιοι, ξέχωροι από τη γη και έχουν εμπορική αξία, όπως ακριβώς ένα σπίτι, ή ένα κτήμα. Μπορείς να το νοικιάσεις, να το χρησιμοποιήσεις, ή να το κρατήσεις χωρίς να το κάνεις τίποτα περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή, για να το πουλήσεις ακριβά.

Στη Χιλή όλα τα νερά πωλούνται. Ποτάμια, λίμνες και υπόγεια ύδατα καταλήγουν σε ιδιώτες, σε επιχειρήσεις και κερδοσκόπους που θεωρούν το νερό επένδυση με σκοπό το κέρδος. Στη Χιλή το νερό δεν θεωρείται πια αναφαίρετο δικαίωμα, αλλά εμπορεύσιμο προϊόν. Με άλλα λόγια αυτό σημαίνει, πως αν είσαι αγρότης δεν μπορείς να ποτίσεις το χωράφι σου ακόμα και αν αυτό βρίσκεται στις όχθες του ποταμού διότι το ποτάμι μπορεί να ανήκει σε άλλους. Αντιστοίχως, δεν μπορείς να πάρεις νερό αν δεν έχεις «δικαίωμα» και συλλαμβάνεσαι αν πιαστείς επ’ αυτοφώρω.

Όλα ξεκίνησαν το 1981, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Πινοσέτ όταν δημιουργήθηκε ο Κώδικας του Νερού (Codigo de Aguas), ένα πακέτο νόμων οι οποίοι θεμελιώνουν ότι το νερό δεν είναι δημόσιο αγαθό, αλλά ιδιωτικό προϊόν.

Σίγουρα δεν είναι ίδια η περίπτωση, αλλά δεν πάει να αποτελεί ένα υπέροχο παράδειγμα του τι συμβαίνει σε μια χώρα όταν εκείνη αποφασίσει να πουλήσει/παραχωρήσει δημόσια αγαθά.

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button
Close
Close