Για εσένα είναι δύο λεπτά. Για κάποιον άλλον μπορεί να είναι ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο

Οι θέσεις στάθμευσης για άτομα με αναπηρία υπάρχουν για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο: για να διευκολύνουν την καθημερινότητα ανθρώπων που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη μετακίνησή τους. Δεν είναι θέσεις προνομιακής στάθμευσης, αλλά εξυπηρετούν μια πραγματική ανάγκη που οφείλουμε όλοι να σεβόμαστε.

Κι όμως, πόσες φορές δεν έχουμε δει ένα αυτοκίνητο σταθμευμένο σε μια τέτοια θέση χωρίς τη σχετική άδεια; Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει τη φράση «δύο λεπτά θα κάνω», σαν αυτά τα δύο λεπτά να μην έχουν καμία σημασία;

Για έναν άνθρωπο με αναπηρία, όμως, αυτά τα δύο λεπτά μπορεί να σημαίνουν αδυναμία πρόσβασης σε μια υπηρεσία, σε ένα κατάστημα, σε μια ιατρική επίσκεψη ή ακόμη και σε μια απλή βόλτα στην πόλη. Μπορεί να σημαίνουν ταλαιπωρία, απογοήτευση και αποκλεισμό από πράγματα που για τους περισσότερους θεωρούνται αυτονόητα.

Κανείς δεν επιλέγει να ζει με μια αναπηρία. Κανείς δεν ζητά μια ειδική θέση στάθμευσης ως προνόμιο. Τη χρειάζεται για να μπορεί να ζει με περισσότερη ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια.

Αφορμή για αυτή τη δημόσια παρέμβαση του Δήμου Αγίου Νικολάου αποτέλεσε η επιστολή ενός επισκέπτη της περιοχής μας, ο οποίος, αντιμετωπίζοντας σοβαρά προβλήματα υγείας, περιέγραψε τις δυσκολίες που συναντά όταν οι προβλεπόμενες θέσεις στάθμευσης ΑμεΑ καταλαμβάνονται από οδηγούς που δεν τις δικαιούνται.

Η επιστολή του δεν ήταν μια καταγγελία εναντίον της πόλης μας, αλλά μια ανθρώπινη έκκληση για κατανόηση, ευαισθησία και σεβασμό.

Και αυτή η έκκληση μάς αφορά όλους.

Ο Άγιος Νικόλαος είναι ένας τόπος φιλοξενίας. Μια πόλη που θέλουμε να είναι ανοιχτή, φιλική και προσβάσιμη σε κάθε κάτοικο και επισκέπτη, ανεξάρτητα από την ηλικία, τη φυσική του κατάσταση ή τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Η πραγματική φιλοξενία, όμως, δεν αποτυπώνεται μόνο στην ομορφιά του τόπου μας ή στη ζεστασιά των ανθρώπων του. Φαίνεται και στον τρόπο με τον οποίο σεβόμαστε τις ανάγκες του διπλανού μας.

Ο Δήμος Αγίου Νικολάου απευθύνει δημόσια έκκληση προς όλους τους οδηγούς να σέβονται απόλυτα τις θέσεις στάθμευσης που προορίζονται για άτομα με αναπηρία.

Γνωρίζουμε ότι οι νοοτροπίες δεν αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη. Αλλάζουν, όμως, όταν η ενημέρωση συναντά την προσωπική ευθύνη και όταν ο σεβασμός γίνεται καθημερινή πράξη.

Πριν σταθμεύσουμε, ας σκεφτούμε για μια στιγμή τον άνθρωπο που πραγματικά χρειάζεται αυτή τη θέση.

Μια κοινωνία δεν κρίνεται μόνο από όσα δημιουργεί, αλλά και από το πόσο χώρο αφήνει σε κάθε άνθρωπο να ζει με αξιοπρέπεια.

Η θέση ΑμεΑ δεν είναι θέση ευκολίας. Είναι θέση ανάγκης.

Δεν τη στερούμε. Τη σεβόμαστε.