LIFE

Κωλοχτύπα: Με 200.000 χτυπήματα της ουράς της τον μήνα, πιο γευστική κι από αστακό

Με γεύση αντιστρόφως ανάλογη της εμφάνισης και της ευκολίας σύλληψής της, η κωλοχτύπα φιγουράρει στην κορυφή των θαλασσινών εδεσμάτων. Δεν είναι λίγοι αυτοί που προτιμούν γευστικά την κωλοχτύπα από τον δημοφιλή γκουρμεδιάρη αστακό και ακόμα περισσότεροι αυτοί που θεωρούν επιτυχημένο ένα ψάρεμα αρκεί να περιλαμβάνει μία δύο από αυτό το οστρακόδερμο είδος.

Εκτός από επιστημονική ονομασία skyllarus arctus και την πιο ευρέα διαδεδομένη ως κωλοχτύπα είναι επίσης γνωστή και ως κουκουβάγια, καραβίδα, κούτσα, αστακοκακαραβίδα, λασποκαβούρι και αρκετές ακόμα ονομασίες που της προσδίδουν ανά την Ελλάδα.

Αυτό που δεν αλλάζει όμως όπως και αν την προσφωνούν είναι το χαρακτηριστικό “Μμμμμ…” όταν η σάρκα της παίζει με τον ουρανίσκο μας. Με λίγο πιο μπρουτάλ υφή και επίγευση από αυτή του αστακού αλλά πιο θαλασσινή και ιδιαίτερη η κωλοχτύπα αποτελεί γαστρονομικό όνειρο και λατρευτό θήραμα κάθε καλοφαγά ψαροκυνηγού.

Από τους μεγαλύτερους θαλάσσιους εχθρούς της κωλοχτύπας είναι το χταπόδι. Σε περιοχές που παρουσιάστηκε μείωση στον πληθυσμό του δεύτερου παρατηρήθηκε υπερπληθυσμός του πρώτου. Ο μεγαλύτερος όμως εχθρός για την κωλοχτύπα είναι ο άνθρωπος, όπως άλλωστε και για πολλά ακόμα είδη. Πιάνονται εύκολα από τα δίχτυα και ακόμα πιο εύκολα από ασυνείδητους νυχτερινούς. Δυστυχώς ενώ μερικοί βλέπουν την κωλοχτύπα ως έδεσμα για την παρέα κάποιοι άλλοι το βλέπουν ως ευρώ για την τσέπη με αποτέλεσμα την υπεραλίευση της.



Τα μέρη που θα την συναντήσετε θα είναι κυρίως βραχώδη. Το βάθος μπορεί να είναι από 30 πόντους νερό έως μερικές δεκάδες μέτρα. Το καλό ψαχτήρι δεν θα σας αφήσει με άδεια χέρια αν το μέρος κρατάει κωλοχτύπες. Κάθε τρύπα ή σχισμή είναι πιθανό να φιλοξενεί το νόστιμο οστρακόδερμο. Συχνάζει και συγκατοικεί σε τρύπες με ροφούς, σαργούς και πολλά ακόμα είδη γι’αυτό πριν πάρετε το βλέμμα από μια άδεια σαργοφωλιά ή ένα ερημικό ροφομονόπετρο ρίξτε μια περιμετρική ματιά στο ταβάνι.

Οι κωλοχτύπες συνήθως κάθονται ανάποδα στο ταβάνι μέσα στις τρύπες που επιλέγουν ως καταφύγιο. Σπανιότερα θα βρεθεί έξω από κάποια τρύπα να σουλατσάρει νωχελικά, κυρίως τις πιο απογευματινές ώρες. Αφού εντοπιστεί, η σύλληψη της δεν απαιτεί καμία ιδιαίτερη τεχνική.

Αρκετοί ψαροκυνηγοί επιλέγουν μια γλυκιά βολή στο κεφάλι ενώ άλλοι -μεταξύ των οποίων και εγώ- επιλέγουν να την πιάνουν με το χέρι. Η κίνηση αν είναι κοφτή και γρήγορη δεν αφήνει περιθώρια στην αργοκίνητη κωλοχτύπα. Για όσους δεν έχετε επιχειρήσει ποτέ να πιάσετε κωλοχτύπα με το χέρι απλά αντιγράψτε την κίνηση που κάνατε ως παιδί για να πιάσετε ένα τζιτζίκι σε ένα δέντρο.

Η εποχή που θα συναντήσουμε τις περισσότερες κωλοχτύπες είναι η άνοιξη και το καλοκαίρι. Δεν αποκλείεται φυσικά η συνάντηση με το πολυπόθητο είδος τις υπόλοιπες εποχές απλά μειώνονται οι πιθανότητες. Μια πλάκα ή μια σχισμή που σας έχει δώσει στο παρελθόν κάποια κωλοχτύπα είναι πολύ πιθανό να σας ξαναδώσει και στο μέλλον. Μια ματιά σε τέτοιες τρύπες μπορεί να βάλει το κερασάκι στην ψαροβελόνα σας για να μην πω ολόκληρη την τούρτα!

Υπάρχει περίπτωση να δείτε κάτω από μια πλάκα περισσότερες από μία του είδους. Στην συγκεκριμένη περίπτωση η εγκράτεια σας θα σάς ανταμείψει και την επόμενη φορά που θα επισκεφτείτε την ίδια πλάκα. Η επιλογή είναι δική σας.

Γαστρονομικά είθισται οι κωλοχτύπες να μαγειρεύονται με μακαρόνια. Δεν διαφωνώ. Ένα καλό βράσιμο, μια ελαφριά κόκκινη σάλτσα από φρέσκιες ντομάτες, μακαρόνια al dente και ένα παγωμένο λευκό κρασί είναι το απαραίτητο φόντο σε κάθε τραπέζι για να αποκτήσει η πεντανόστιμη κωλοχτύπα την αίγλη που της αρμόζει. Συνταγές υπάρχουν άφθονες στο διαδίκτυο, σε βιβλία μαγειρικής ή ακόμα και προφορικές από κάποια γιαγιά νησιώτισσα ή έναν γραφικό ψαροταβερνιάρη. Όλες διαφορετικές μεταξύ τους εγγυώνται την καλύτερη κωλοχτυπομακαρονάδα της ζωής σας.

Σχετικά άρθρα

Back to top button
Close
Close