ΠΡΟΣΩΠΑ

Γιώργης Γαρεφαλάκης: «Η μαντινάδα είναι ο πιο γρήγορος τρόπος να πεις μια ιστορία»

Είναι ιδιαίτερη η χαρά μου σήμερα, που θα συνομιλήσω με έναν άνθρωπο που θα μπορούσαμε να πούμε ότι η τύχη του γύρισε την πλάτη κι όμως εκείνος αν και καθηλωμένος στέκεται όρθιος! Φίλε Γιώργη καλώς σε βρήκα.
• Φίλε μου Γιάννη….αγαπημένε μου….καλώς εσμίξαμε…σ’ ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την τιμή, που μου κάνεις….

Μίλησε μας για σένα, τον τόπο καταγωγής σου και πόσα χρόνια περίπου ασχολείσαι με τον στίχο;
• Τόπος καταγωγής μου και τόπος διαμονής μου είναι ο πανέμορφος Άγιος Νικόλαος ανατολικά της Κρήτης….
Ένας τόπος με σπουδαίους ανθρώπους και όμορφα τοπία….
Με τον στίχο σε προσωπικό επίπεδο άρχισα να ασχολούμαι από το 1990….

Πιστεύεις ότι εσύ επέλεξες να γράφεις μαντινάδες ή σε έχει επιλέξει η μαντινάδα;
• Κοίτα….μετά την πάροδο τόσων χρόνων κατάλαβα πως τελικά το κάθε χάρισμα που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος…δεν το επιλεγεί ο ίδιος…
Κάτι γίνεται και θαρρώ πως πάει εκεί , που του ταιριάζει….

Μπορείς να ζήσεις χωρίς τον στίχο; Τι νιώθεις όταν γράφεις;
• Από τον στίχο φίλε μου (κι εσύ το ξέρεις καλυτέρα από όλους μας)….ΔΕΝ ΖΕΙΣ…
Όμως κάθε φορά που ξεφορτώνω την ψυχή μου, από όλα αυτά, που μου συμβαίνουν στην προσωπική μου ζωή….
Οπότε φυσικά και λυτρώνομαι κάθε φορά, που γράφω κάτι ….

Τι σημαίνει μαντινάδα για σένα; Τι μπορείς να καταφέρεις γράφοντας και τι όχι;
• Η μαντινάδα είναι ο πιο γρήγορος τρόπος να πεις μια ιστορία χωρίς να κουράσεις και να κουραστείς….είναι κάτι που δύσκολα συναντάς σε άλλους πολιτισμούς…άρα…είναι σπάνιο…κι εμείς έχουμε την τύχη να το ζούμε δίπλα μας και πολλές φορές μέσα μας…
Όταν γράφεις…μπαίνεις σε ένα άλλο κόσμο…σε ένα κόσμο που μόνο όσοι γράφουν μπορούν να καταλάβουν….
Κι όμως ενώ ζεις για μια στιγμή σε μια παράλληλη ζωή….μπορείς να μεταφέρεις το τώρα σε ένα άψυχο χαρτί και να γίνει μια όμορφη εικόνα (ανάλογα τι γράφει ο καθένας)…

Σου άρεσε να κυνηγάς την επιτυχία; Είχες σκοπό να σε μάθει ο κόσμος;
• Να κυνηγώ την επιτυχία???? Ως τι???….
Όχι δεν είχα σκοπό να με μάθει ο κόσμος….αλλά επειδή από μικρός γρατζουνούσα ένα μαντολινάκι κι ένα λαούτο….κάθε φορά, που γινόταν παρέα (επειδή εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν 10 όργανα σε κάθε σπίτι και ήταν δύσκολο να βρεις κάποιον να παίζει έστω και λίγο και φυσικά ούτε ίντερνετ υπήρχε να ακούσουμε ο,τι θέλαμε, όταν το θέλαμε)….
Κάθε φορά λοιπόν, που γινόταν παρέα….με έπαιρναν οι φίλοι μου και πηγαίναμε…
Πρέπει να ‘χω παίξει και στο πιο ξερό χαράκι επάνω….είχαμε γυρίσει όλη την Κρήτη και κάπως έτσι με έμαθε ο κόσμος…
Βέβαια βοήθησε και πάρα πολύ το ραδιόφωνο, που έκανα για αρκετά χρόνια και μέσα από τις εκπομπές έγινα ακόμα πιο γνωστός σε όλη την Κρήτη…

Όλα αυτά τα χρόνια που γράφεις και δίνεις ψυχή σε άψυχα χαρτιά γράφοντας, υπάρχει κάτι, που δεν κέρδισες;
• Δεν κερδίζεις ποτέ χρήματα από αυτό…έτσι κι αλλιώς δεν το κάνεις για επάγγελμα…το κάνεις γιατί το προστάζει η ψυχή σου…
Κερδίζεις όμως πολλά περισσότερα, που ΑΞΙΖΟΥΝ χίλιες φορές παραπάνω από τα χρήματα…

Σε έχουν τραγουδήσει αρκετοί φίλοι σου, με άλλους γνωρίστηκες πριν χρόνια με άλλους μέσα από τον στίχο, κέρδισες κάτι γράφοντας και κάνοντας τραγούδια;
• Ναι….κέρδισα και φίλους, που στέκονται βράχοι δίπλα μου….
Αλλά κέρδισα κάτι ακόμα πιο σημαντικό…να είναι περήφανα τα παιδιά μου κάθε φορά, που ακούν κάτι στο ράδιο που ήταν μπροστά όταν «γεννήθηκε»….
Γιατί τα περισσότερα τραγούδια μου έχουν γραφτεί από την πρώτη νότα και την πρώτη λέξη μπροστά στην Έμμα και στα παιδιά μου….και η πρώτη κρίση γίνεται από αυτούς….
Είναι πολύ σπουδαίο λοιπόν, να ακούν κάτι κάπου και να ξέρουν ότι αυτό είναι του μπαμπά….το ξέρω ήμουν εκεί όταν γράφτηκε….με λίγα λόγια….
ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ…

Ο κόσμος σε έχει κατατάξει στους αξιόλογους του στίχου, εσύ σε κάθε ευκαιρία λες, ότι δεν ανήκεις σε αυτήν την κατηγορία, γιατί;
• Φίλε…το κριτήριο του κόσμου είναι η πληρωμή μας…και η ανταμοιβή μας και τους ευχαριστώ γι αυτό….ΑΛΛΑ…
Όταν είναι δίπλα μας ένας Γιώργης Καράτζης….ένας Μήτσος Σταυρακάκης…ένας Κώστας Φασουλάς….και αρκετοί ακόμα σπουδαίοι δάσκαλοι του στίχου και της γραφής…..θαρρώ πως είναι «ιεροσυλία» να αποκαλώ τον εαυτό μου στιχουργό ή οτιδήποτε άλλο έχει σχέση με αυτό….

Υπάρχει σεβασμός μέσα στον χώρο του στίχου και της μουσικής σήμερα;
• Θέλουμε ακόμα πολύ δουλειά σαν λαός, να δεχτούμε πως κάποιος άλλος εκτός από τον εαυτό μας….κάνει το ίδιο με εμάς και ίσως και καλύτερα….
Είμαστε εγωιστής λαός…..
Βλέπω όμως κάποια ενθαρρυντικά σημάδια τον τελευταίο καιρό, που δείχνουν πως σιγά σιγά ξεκαθαρίζει η ήρα από το στάρι….
Και μέσα σε αυτούς που μένουν….ναι…υπάρχει σεβασμός….
Δεν μπορώ να δεχτώ πως θα δω κάτι όμορφο από σένα ή από κάποιον άλλον, που γράφει και δεν θα του πω ένα μπράβο….τζάμπα είναι μωρέ κοπέλια….τζάμπα…δεν κοστίζει, ΑΛΛΑ ΑΞΙΖΕΙ…

Ένα ανεκπλήρωτο όνειρο σου, που αφορά στη μουσική ;
• Να γράψω ένα cd με 14 τραγούδια (μουσική-στίχο)…και να τα τραγουδήσουν οι αγαπημένοι μου φίλοι….σαν ένα μικρό δώρο από μένα γι αυτούς, που με στηρίζουν και με αγαπούν τόσα χρόνια….

Είσαι εύκολος ή δύσκολος άνθρωπος σε μια νέα συνεργασία;
• Μπα…δεν έχω τέτοια προβλήματα…
Αρκεί να έχω χρόνο, να μπορώ να εξυπηρετήσω όποιον μου ζητήσει…

Τι είναι αυτό, που δεν σε κάνει να σταματάς να γράφεις;
• Η ίδια μου η ζωή, που συνεχίζει ασταμάτητα, να μου δίνει σοβαρά ερεθίσματα και ζόρικα…(ζωή νά ‘χεις ζωή μου)….

Η δύσκολη μετακίνηση σου τα τελευταία χρόνια στάθηκε εμπόδιο στην ζωή σου; Βοήθεια έχεις από το κράτος και την τοπική κοινωνία;
• Από την τοπική κοινωνία ΝΑΙ….
Έχω πάρα πολλούς φίλους που με στηρίζουν ο καθένας με τον δικό του τρόπο…
Με αγαπά πάρα πολύ ο τόπος μου και όχι μόνο ο τόπος μου….
Όσο για το κράτος….. για πες εσύ… όλοι καλά στο σπίτι???
(μην μου πεις πως σε κοροϊδεύω….εσύ το άρχισες)…

Αν μπορούσες να αλλάξεις κάτι σήμερα τι θα ήταν αυτό;
• Εννοείται πως αν είχα μια υπερδύναμη θα άλλαζα ότι θα άλλαζες κι εσύ και όλοι μας…την φτώχεια…τον πόλεμο…και την ορφάνια…
Από την δική μου προσωπική ζωή (όσο κι αν σου φανεί περίεργο)…δεν θα άλλαζα τίποτα….
Όσο κι αν με έχει στραπατσάρει μου έχει χαρίσει μια σπουδαία γυναίκα, που στέκει βράχος στα ζόρια μου και που την λατρεύω… και τρία απίστευτα παιδιά που θα πέθαινα γι αυτά χωρίς καμία σκέψη….

Ενώ η πόρτα σου είναι πάντα ανοιχτή για όλους, εσύ βρήκες ή συνάντησες πόρτες κλειστές στην ζωή σου;
• Πολλές φορές….δεν είναι όλοι οι άνθρωποι το ίδιο φίλε μου…
Για να μάθεις…πρέπει να πάθεις…

Έχεις τρία υπέροχα παιδιά.. τι τα συμβουλεύεις;
• Να μην είναι πλεονέκτες και να είναι ευτυχισμένα με ότι έχουν….
Αν και στα δικά μου τα παιδιά δεν χρειάζεται να μιλάς πολύ…
Ζουν καθημερινά δίπλα σε ένα καροτσάκι…κι αυτό είναι το σπουδαιότερο μάθημα…
Κι ευτυχώς σε αυτό…και οι τρεις έχουν πάρει 20….είναι πολύ συμπονετικά και φιλότιμα παιδιά….πολύ όμως.

Έχεις γράψει μια μαντινάδα για τα παιδιά σου που θα ήθελες να την μοιραστείς μαζί μας;
• ΟΣΟ ΨΗΛΑ ΚΙ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ….
ΚΑΠΟΤΕ ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΙΣ…
ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΤΑΠΕΙΝΟΣ…
ΚΑΙ ΓΝΩΜΗ ΜΗΝ ΑΛΛΑΞΕΙΣ…
Αυτή είναι αφιερωμένη και στους τρεις γιους μου….

Πρόσφατα φίλοι σου κράτησαν την ανωνυμία τους και σου έκαναν δώρο ένα αμαξίδιο για τις μετακινήσεις σου. Πόση χαρά σου έδωσε και τι θα ήθελες να τους πεις;
• Η χαρά μου όντως δεν μπορεί να περιγραφεί….
Ξέρεις φίλε….δεν είναι ένα δώρο που απλά είναι δώρο….είναι μια λύση ζωής, γιατί πολύ καλά ξέρεις ειδικά εσύ, που ήρθες και είδες από κοντά πως έχει η κατάσταση….
Πως δεν γίνεται διαφορετικά πλέον….μακάρι να μην χρειαζόταν….
Όσο για το ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ….σε αυτές τις περιπτώσεις τα λόγια είναι φτωχά…..
Το μόνο σίγουρο είναι πως ο κόσμος μας….έχει ελπίδα ακόμα όταν ανάμεσά μας κυκλοφορούν τέτοιοι άνθρωποι που μας μαθαίνουν τον σεβασμό και την αγάπη και την ανθρωπιά….
Φίλοι μου….όποιοι κι αν είστε….ο Θεός να σας έχει πάντα καλά και να μην γνωρίσετε πόνο στη ζωή σας….ΧΙΛΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΟΛΑ…

Να πάμε ξανά στα μουσικά και να μας πεις τι συνεργασίες έχουν κλείσει και τι να περιμένουμε από εσένα;
• Έχουν κλείσει???
Χάχα….φίλε ο Γιώργης είμαι….δεν είμαι ο Ρέμος….
Έχουμε κάποιες ιδέες με τον αδελφικό μου φίλο τον Νεκτάριο τον Κλωστράκη, που τον ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου για όλα…
Έχουμε και κάποιες ιδέες με τον αγαπημένο μου φίλο τον Ηλία τον Χορευτάκη, που κι αυτόν τον ευχαριστώ για όλα….
Και υπάρχουν κι αλλά τραγούδια που έχουν δοθεί σε καλλιτέχνες αλλά δεν ξέρω ποτέ θα βγουν και δεν μπορώ να πω κάτι….
Τους ευχαριστώ όλους για την εμπιστοσύνη και την αγάπη τους…

Θα ήθελες να σε κάνει τραγούδι κάποιος μουσικός, που δεν έχεις συνεργαστεί μαζί του μέχρι τώρα;
• Όχι…είμαι απόλυτα ευχαριστημένος με ό,τι έχω κάνει μέχρι σήμερα….
Τώρα αν στο μέλλον προκύψει και κάτι άλλο δεν θα πω όχι…

Μια τυχόν άρνηση να σε τραγουδήσει κάποιος θα σε στεναχωρούσε;
• Έχει γίνει και αυτό….όχι ακριβώς άρνηση…αλλά έμεινε ένα τραγούδι μου χρόνια σε ένα συρτάρι….
Εννοείται πως με ενόχλησε… Αλλά εμένα τα προβλήματα μου δεν είναι αυτά….(εσύ ξέρεις)…..

Σου ζητάνε στίχους ή κάνεις την πρόταση εσύ μόνος σου;
• Και τα δυο….όταν μου ζητούν…δίνω…όταν όμως γράψω κάτι και ξέρω πως αυτό ταιριάζει του Κλωστράκη….τον παίρνω τηλέφωνο του το διαβάζω και αν γελάσει…έχει καλώς…αν όχι…το κρατώ για μένα… (χαρακτηριστικό του Νεκτάριου είναι πως κάθε φορά, που του διαβάζω κάτι και του αρέσει….αυτός γελά…κι έτσι καταλαβαίνω πως πάμε για μια ακόμα επιτυχία)….
Το ίδιο κάνω και με τον Χορευτάκη….επίσης και στους δυο αυτούς αγαπημένους μου φίλους…όταν έχω κάτι να γράψω για κάποιον, που μου έχει ζητηθεί…
Πάντα παίρνω την γνώμη τους αν είναι καλό ή όχι….έχουν καλή κρίση και με βοηθούν πολύ…

Θα έπρεπε για σένα κατά κάποιο τρόπο ο στιχουργός να πληρώνεται;
-Όλοι οι συντελεστές ενός έργου πρέπει να πληρώνονται, αφού το ίδιο το έργο είναι προς εκμετάλλευση οικονομική….ο στιχουργός είναι το 50% του έργου….όσο και να μην φαίνεται….
Κανένα τραγούδι δεν έγινε επιτυχία από την μουσική του μόνο…όλοι λένε…»παιξε μου το παλιατζή….τους τέσσερις μάρτυρες…το πονώ μα δάκρυ…το διαβατάρικο πουλί»…..Μόνο ο Ροδινός έκανε επιτυχία χωρίς στιχουργό….

Ο στίχος σήμερα στην Κρήτη σε αφήνει ικανοποιημένο;
• Γίνεται μια καλή προσπάθεια που μ’ αρέσει….υπάρχουν όμως και τα κακά στοιχειά, που μπορούμε να τα απομονώσουμε σιγά σιγά….
Βλέπεις υπάρχει πληθώρα από μαντινάδες σήμερα…και είναι δύσκολο, να ξέρεις ποια είναι κλεμμένη και ποια όχι…γι αυτό φταίει το ίντερνετ καθαρά.
Αλλά γενικά είμαστε σε καλό δρόμο…

Εξημερώθηκαν τα πνεύματα και αρχίσαμε να σεβόμαστε ο ένας τον στίχο του άλλου;
• Ναι…και έτσι πρέπει να είμαστε….όλοι μια γροθιά…με το μέλι τρώγεται το ψωμί…κι όχι με το ξύδι….
• Μια συμβουλή για όλους εμάς, που τα έχουμε όλα και πάντα γκρινιάζουμε;
• Φίλε συμβουλή για την ζωή δεν υπάρχει…δυστυχώς ο άνθρωπος μόνο αν πάθει μαθαίνει…
Πρέπει να περάσουν πολλά χρόνια και να δοκιμάσει πολλά ο άνθρωπος…για να γυρίσει τελικά σε αυτά τα λίγα που είχε εξ αρχής και που πραγματικά τον κάνουν ευτυχισμένο….τα μάτια του, τα χεριά του, τα πόδια του και η οικογένεια του….

ΔΥΟ ΧΕΡΙΑ ΘΕΛΕΙ Η ΧΑΡΑ…
ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΝΝΕΙ ΜΕΓΑΛΗ…
ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΕ ΚΟΙΜΙΖΟΥΝΕ
ΚΑΙ ΣΕ ΞΥΠΝΟΥΝΕ ΠΑΛΙ…

Σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου φίλε μου καλή συνεχεία στον Γολγοθά σου!!

Εγώ σε ευχαριστώ…πρώτα για την αγάπη σου και την συμπαράσταση σου…και δεύτερον, που με επέλεξες μέσα σε τόσους άλλους….

Να ‘σαι πάντα καλά φίλε μου και πάντα ευτυχισμένος…χίλια ευχαριστώ…!!!

  • Η συνέντευξη αυτή του Γιώργη Γαρεφαλάκη δόθηκε στην εφημερίδα «Παραπολιτικά Κρήτης», στον δημοσιογράφο Γιάννη Θεοδωράκη την 1η Σεπτεμβρίου 2018.-

Close