ΕΚΛΟΓΕΣ 2019

Προφίλ αμέτρητα. Επιλογές δύο. (Βέρα Κλώντζα-Jaklová, Μανώλης Κλώντζας)

Τελευταία ενημέρωση:

Ζούμε πολύ ενδιαφέρουσες και ανατρεπτικές εποχές. Αυτό πιθανόν πριν από δέκα ή δεκαπέντε χρόνια μπορούσαν να το κατανοήσουν ελάχιστοί. Σήμερα είναι σε θέση να το καταλάβουν αρκετά περισσότεροι. Με αυτό σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε να υπαινιχθούμε την γνωστή ρύση των Κινέζων οι οποίοι όταν ήθελαν να ευχηθούν σε κάποιον με ευγενικό τρόπο κάτι αρνητικό, έλεγαν: «Σου εύχομαι να ζήσεις ενδιαφέρουσες εποχές». Γιατί οι εποχές μας είναι ενδιαφέρουσες;

Πρόκειται για μια εποχή που σε παγκόσμιο επίπεδο τα πάντα αλλάζουν ραγδαία και σχετικά απρόβλεπτα επειδή η παρέμβαση των απλών ανθρώπων, εκείνων δηλαδή που είναι αναγκασμένοι να εργάζονται για να ζήσουν, είναι ελάχιστη έως μηδαμινή. Είναι τόσο ελάχιστη όσο φτωχοποιήθηκαν οι εργαζόμενοι και τα υπό εξαφάνιση πια, μεσαία στρώματα. Είναι αντιστρόφως ανάλογη από το ποσοστό που πολλαπλασίασαν τα κέρδη τους μια χούφτα ανθρώπων το 1% του παγκοσμίου πληθυσμού που σήμερα εκμεταλλεύεται και επωφελείται το 85% του παγκόσμιου πλούτου…

Τα πράγματα είναι έτσι διότι οι πολιτικές όπως μας διδάσκει η ιστορία και οι άλλες ανθρωπιστικές επιστήμες είναι αποτέλεσμα των οικονομικών σχέσεων. Η πραγματικότητα που ζούμε όμως δεν είναι καταστροφική πολιτικά και οικονομικά, μόνο για τις ζωές των ανθρώπων αλλά κύρια το πολιτικοοικονομικό σύστημα στο οποίο ζούμε, έχει επηρεάσει τόσο δραματικά και βίαια το φυσικό περιβάλλον που τίθεται σε κίνδυνο η ίδια η ύπαρξή της ανθρωπότητας , ή διαφορετικά το δικαίωμα στην ζωή της νέας γενιάς.

Οι επιστήμονες χτυπούν τον κώδωνα του κινδύνου εδώ και δεκαετίες. Η υψηλή τεχνολογία και η πρόοδος της επιστημονικής μεθοδολογίας μας δίνει εδώ και καιρό την δυνατότητα συλλογής ενός τεράστιου όγκου, πολύ λεπτομερών δεδομένων. Αναδεικνύει περίτρανα και μας δίνει την δυνατότητα κάθε μέρα και περισσότερο να επιβεβαιώνουμε την πορεία καταστροφής της φύσης, αιτία της οποίας είναι η αδυσώπητη και άναρχη λειτουργεία του κεφαλαίου, οι βίαιες μορφές παραγωγής ως προς την φύση και ως προς τον ίδιο φυσικά τον άνθρωπο. Κεφάλαιο, (που αν και ηθικά παράλογο) στην ουσία αποτελεί την μόνη ατμομηχανή , την καρδιά της κοινωνίας μας.

Αν δεν πάρουμε επείγοντα- και με γνώμονα την επιστήμη- μέτρα, πολύ σύντομα δεν θα μείνει για τον άνθρωπο τίποτα όπως πριν. Η ανθρωπότητα με μαθηματική ακρίβεια θα πληγεί διπλά και τριπλά : Θα πληγεί πρώτα απ’ όλα από την ίδια την πίεση του κεφαλαίου και της τεχνολογίας σε ασύλληπτα επίπεδα ο άνθρωπος. Είδη στις μέρες μας το κεφάλαιο είναι αυτό που με εκπληκτικά γρήγορους ρυθμούς αύξησης της έντασης ελέγχει την καθημερινή ζωή των ανθρώπων. ( Ανάγκη του κεφαλαίου για παραπέρα εντατικοποίηση και ελαστικοποίηση της ανθρώπινης εργασίας και οι νέου είδους ασθένειες που πηγάζουν από αυτήν την δραματική αλλαγή και που σήμερα όλο και ποιο συχνά τις αντιλαμβάνεται σχεδόν κάθε οικογένεια.) Η ανθρώπινη κοινωνία θα πληγεί από τον ίδιο τον ανταγωνιστικό χαρακτήρα του κεφαλαίου που στην πράξη παίρνει την μορφή σφοδρών γεωστρατηγικών ανταγωνισμών και συγκρούσεων ανάμεσα στους ποιο ισχυρούς παίχτες και στις εξαρτημένες από αυτούς χώρες και τόπους . Η ένταση της οικονομικής τους σύγκρουσης είναι αντικειμενική και μη αναστρέψιμη , δίχως την ενεργή παρέμβαση των ανθρώπων της εργασίας.

Συνοδεύεται και θα συνοδεύεται ακόμα ποιο έντονα στο άμεσο μέλλον-αν εμείς δεν αλλάξουμε τα πράγματα-από πολεμικές συγκρούσεις που όσο συγκλίνουν προς τα οικονομικά κέντρα τόσο τα νέα καταστροφικά όπλα θα θέτουν από μόνα τους την ύπαρξη του ίδιου του ανθρώπου υπό αμφισβήτηση. Θα πληγεί, τρίτον, από την υπερθέρμανση του πλανήτη, την ραγδαία αύξηση του επιπέδου των υδάτων, από τα ραγδαία και πρωτόγνωρα καιρικά φαινόμενα που θα ερημοποιήσουν αρκετές περιοχές την ίδια στιγμή που κυριολεκτικά θα πνίξουν στο νερό άλλες. Αυτά σε συνδυασμό με το ότι σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό έχει είδη αλλάξει το σύστημα των jet streams, θα έχει ως αποτέλεσμα να οδηγηθούν εκατομμύρια άνθρωποι σε αναγκαστική μετανάστευση .

Όλη αυτή η πραγματικότητα, η οποία είναι πολλαπλές φορές επιβεβαιωμένη από τις επιστήμες παραβλέπεται, ή ακόμα περισσότερο αμφισβητείται-όχι φυσικά τυχαία- από την οικονομική ελίτ από τους πολιτικούς τους εκπροσώπους ανά τον κόσμο. Το αντίθετο. Απολύτως προβλέψιμα και κατανοητά. Οι παρελάσεις υπέροχα φωτογραφισμένων και ρετουσαρισμένων προφίλ, τα κατεβατά δεξιοτήτων, τίτλων, στραγγισμένα και αποσυρόμενα από κάθε «ταπεινό», ανθρώπινο και πραγματικό, κατακλύζουν όλη την δημόσια ζωή. Προφίλ στραγγισμένα από την ίδια την συγκεντρωμένη επί χιλιετίες ανθρώπινη γνώση σε σχέση με την φύση, την κοινωνία, τον κόσμο, την ιστορία, μακριά από κάθε διαλεκτισμό και γνώση των σχέσεων αιτίας αποτελέσματος μας καλούν να τους ακολουθήσουμε. Πολλοί απ’ αυτούς, όσοι τουλάχιστον δεν συνδέονται άμεσα με μεγάλα οικονομικά λόμπι έχουν πιστέψει και οι ίδιοι ότι ο κόσμος, η φύση, περιμένουν ακριβώς την δική τους ευφυΐα και παρέμβαση, ακόμα χειρότερο το όμορφα επεξεργασμένο προφίλ τους για φέρουν καλυτέρευση των συνθηκών ζωής.
Η τεχνολογία και η γνώση θα μπορούσε (και αυτό είναι το λογικό) να λειτουργεί υπέρ της φύσης , υπέρ του ίδιου του ανθρώπου, της πλατιάς αντιμετώπισης των ασθενειών και της μείωσης του χρόνου εργασίας του.

Όμως στα σημερινά πλαίσια της απόλυτης εξουσίας των κεφαλαιοκρατικών κερδών, επιταχύνει, κατά τρόπο ανάλογο με την διόγκωση των κερδών, και της βίας προς την φύση την διαδικασία απαλλοτρίωσης και των τελευταίων ψηγμάτων συλλογικής και ατομικής ελευθερίας, των δυνατοτήτων που αντικειμενικά υπάρχουν εδώ και δεκαετίες για την αξιοπρεπή ζωή των ανθρώπων όλου του κόσμου. Ότι ο άνθρωπος με αγώνες και με επαναστάσεις κατάφερε να κερδίσει 100 και 60 χρόνια πριν σήμερα ως αποτέλεσμα των παραπάνω πολιτικών βίας κατά του ανθρώπου και της φύσης αφαιρούνται το ένα μετά το άλλο. Βασικό εργαλείο αυτής της διαδικασίας είναι η ίδια η τεχνολογία που ο άνθρωπος με την πνευματική και την χειρονακτική εργασία του δημιούργησε.

Το κεφάλαιο, αντικειμενικά, μέσα από την διαρκή ανάγκη για τον πολλαπλασιασμό του και την παραπέρα συγκέντρωση του σε ακόμα λιγότερα χέρια είναι σήμερα αυτό που ελέγχει κάθε πτυχή της τεχνολογίας, της ρομποτικής και της τεχνητής νοημοσύνης. Αποτέλεσμα είναι το κεφάλαιο να ελέγχει όχι μόνο την διαρκώς αυξανόμενη και εντατικοποιημένη εργασία, μα και τον διαρκώς συρρικνωμένο ελεύθερο χρόνο, ακόμα και την ίδια την ανθρώπινη σκέψη όπως και την πνευματική δημιουργία (όπως αποδεικνύεται περίτρανα από τις νέες επιστημονικές έρευνες) . Ο κάθε εργαζόμενος, άσχετα από την μορφή της σχέσης εργασίας του και άσχετα από το αν εργάζεται περισσότερο χειρωνακτικά ή πνευματικά και πολύ περισσότερο άσχετα από το αν ζει στην Τουρκία , την Γερμανία , τις ΗΠΑ ή το Μπαγκλαντές λέει ότι η κατάσταση γύρω του είναι τραγική ή τραγικά δύσκολη. Ότι δεν προλαβαίνει χρονικά ή ότι αναγκάζεται να δανείζεται για να ανταπεξέλθει στις αυξανόμενες υποχρεώσεις. Ότι οι πολιτικοί διαχειριστές,( άσχετα από την χωροταξικό τους προσδιορισμό ή την τοποθέτησή τους σε σχέση με την διαχείριση της παρακμής, άσχετα δηλαδή από το δεξιόμετρο, το αριστερόμετρο, ή το προοδευτικόμετρο- συντηριτικόμετρο), τον απογοητεύουν διαρκώς.

Ότι φοβάται το μέλλον αναπολώντας το παρελθόν. Ότι δεν βρίσκει λογική στις πολιτικές και στις συμπεριφορές τους. Ότι αντί να καλυτερεύουν στο ελάχιστο την ζωή του, του την χειροτερεύουν. Ότι αναγκάζεται να ψάχνει και να επιλέγει εκείνον που θεωρεί την δοσμένη στιγμή ότι θα κάνει το λιγότερο κακό ή επιλέγει πολιτικούς για να τιμωρήσει κάποιους άλλους. Οι απλοί άνθρωποι αισθάνονται πολύ σωστά ότι οι εφαρμοζόμενες πολιτικές απέχουν πάρα πολύ από τις πραγματικές καθημερινές τους ανάγκες. Ότι ο κόσμος μέσω των κυρίαρχων πολιτικών τόσο σε γενικό όσο και σε τοπικό επίπεδο οδηγείται σε μη ελεγχόμενο χάος.

Το αισθητήριο του κόσμου είναι σε μεγάλο βαθμό σωστό. Δεν είναι όμως δυνατόν μέσα από τις ίδιες πολιτικές και προσεγγίσεις που οδήγησαν στην σημερινή κατάσταση στις μέρες μας, όπου η κατάσταση σε παγκόσμιο επίπεδο καθημερινά χειροτερεύει ακόμα περισσότερο, να περιμένουμε κάποιο διαφορετικό αποτέλεσμα, δηλαδή στην ουσία κάποιο θαύμα. Η σημερινή πολιτική και οικονομική ελίτ αντικειμενικά ούτε διαθέτει, μα ούτε έχει την δυνατότητα να επινοήσει και να προσφέρει κάποια λύση, ακριβώς γιατί αποτελεί την κύρια αιτία του προβλήματος. Αν υπήρχε εξάλλου μια τέτοιου είδους λύση υπέρ των ανθρώπων της εργασίας και της ίδιας της φύσης θα την είχαν επινοήσει τα κορυφαία και καλοπληρωμένα μυαλά τεχνοκρατών στα οικονομικά κέντρα του πλανήτη ακριβώς γιατί έχουν και οι ίδιοι σοβαρότατο πρόβλημα.

Δεν θα περίμεναν λύσεις από το «β’ τοπικό» και από κάποια έστω και καλοπροαίρετη προσωπική περισυλλογή ή κουβέντα καφενείου. Πως να αντιδράσουμε όμως; Υπάρχουν λύσεις στην σημερινή κατάσταση; Οι Ινδιάνοι από την Ντακότα έλεγαν κάτι σοφό σε ανάλογες περιπτώσεις: Αν κάθεσαι σε ψόφιο άλογο πρέπει επειγόντως να κατέβεις! Με άλλα λόγια αν ζεις σε ένα σύστημα που στρέφεται καθημερινά εναντίον σου και που δεν έχει τίποτα το θετικό να σου προσφέρει εγκατάλειψέ το πρώτος, πριν αυτό σε καταστρέψει. Ακούγεται συχνά ότι στην Ελλάδα οι πολιτικοί σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο είναι διεφθαρμένοι και ότι τούτος είναι ο λόγος της γενικής υστέρησης και των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο λαός. Το ίδιο όμως λένε και οι Ιταλοί, οι Γάλοι , οι Αμερικάνοι, οι Ιάπωνες, στις χώρες της Αφρικής, ακόμα και στην Αυστραλία.

Δυστυχώς όμως ή ευτυχώς, η διαφθορά και η ανεπάρκεια των πολιτικών και των ελίτ γενικά δεν αποτελεί την αιτία μα το αποτέλεσμα. Είναι ένα από τα αποτελέσματα της βαθιάς κρίσης στο επίπεδο της οικονομίας, στο επίπεδο του οικονομικού συστήματος που είναι τόσο ιστορικά και οικονομικά ,μα επίσης σε σχέση με την ίδια την φύση ξεπερασμένο και σάπιο. Το «σάπιο» φυσικά όπως μας δείχνει η ίδια η φύση δίνει και αυτό «ζωή» μα μόνο στα όρνεα και στα σκουλήκια. Όχι στους ανθρώπους. Πολλοί θα πουν: Μα καλά πως συνδέονται οι παραπάνω διαπιστώσεις με τις εκλογές και ειδικά με τις τοπικές εκλογές ; Αφού εμείς θέλουμε να ψηφίσουμε αξιοπρεπείς ανθρώπους, φιλότιμους, φίλους μας, που πιστεύουμε ότι θα βοηθήσουν τον τόπο μας, τα παιδιά μας, το περιβάλλον μέσα στο οποίο δρούμε και εργαζόμαστε. Αυτό σε γενικές γραμμές είναι σωστή αντίδραση και ανθρώπινη αλλά δυστυχώς αφορά άλλες, ιστορικά παλιότερες εποχές.

Σήμερα ο χαρακτήρας της τοπικής διοίκησης, του σύγχρονου κράτους, απαιτεί τέλεια γνώση της αντικειμενικής κατάστασης , του χαρακτήρα της νομοθεσίας και του πλαισίου μέσα στο οποίο λειτουργεί η τοπική διοίκηση. Σήμερα η τοπική διοίκηση έπαψε προ πολλού να είναι μια αυτοδιοικητική δομή. Αποτελεί το μακρύ χέρι του κράτους, έναν επιπλέον μηχανισμό φοροληστείας. Ενός κράτους, που μη γελιόμαστε, είναι στην ουσία η ίδια η ΕΕ. Το σύνταγμα και η νομοθεσία της ΕΕ είναι θεσμικά υπεράνω των όποιων εθνικών εδώ και χρόνια. Σήμερα η κατάσταση απαιτεί όσο ποτέ ανυποχώρητη στάση αρχών δίπλα στα συμφέροντα των ανθρώπων της εργασίας και του περιβάλλοντος. Απαιτεί στρατευμένους μαχητές στον αγώνα για την υπεράσπιση των συμφερόντων εκείνων που με την εργασία τους δημιουργούν αξίες , για την υπεράσπιση των συμφερόντων της ίδιας της φύσης. Αυτή η ανάγκη απορρέει όχι αξιωματικά και τυχαία, μα ακριβώς από την ακριβή συνειδητοποίηση της ίδιας της εποχής που ζούμε. Μια εποχή που ο άνθρωπος, οι σωστές ή λάθος αποφάσεις του, οι δράσεις του επενεργούν τόσο καθοριστικότατα (όσο ποτέ στην ιστορία του πλανήτη) στην φύση από ότι η ίδια η φύση έχει την δυνατότητα να κάνει από μόνη της. Αυτό το συμπέρασμα είναι αποδεδειγμένο επιστημονικά το τελευταίο διάστημα τόσο από τις φυσικές όσο και από τις ανθρωπιστικές επιστήμες. Το ότι τα κυρίαρχα ιδιωτικών συμφερόντων ΜΜΕ δεν το αναδεικνύουν είναι λογικότατο. Το ότι η πλειοψηφία δεν το συνειδητοποιεί ή ότι δεν θέλει να το συνειδητοποιήσει, σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ότι η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Ας δούμε για παράδειγμα στην Κρήτη τι καταστροφή έχει προξενήσει ο σημερινός τρόπος παραγωγής και η μορφή της παραγωγής στον φυσικό- ιστορικό πλούτο του νησιού τα τελευταία 110 χρόνια και ειδικά τα τελευταία 30-35 χρόνια που εφαρμόζονται οι πολιτικές των Ευρωπαϊκών μονοπωλίων μέσω της κρατικής δομής που λέγεται Ε.Ε. Οι καταστροφή υπερβαίνει κατά πολύ την ικανότητα της ίδιας της φύσης να ανατρέψει αυτή την βία. Μέσα σε ελάχιστα χρόνια η βίαιη καταστροφική παρέμβαση είναι τέτοια που η φύση χρειάστηκε εκατομμύρια χρόνια για να δημιουργήσει γεωλογικά μόνη της. Δύο παραδείγματα. Πολύ παλιός , παλιός , νέος , και ακόμα ποιο νέος εθνικός δρόμος και επιπλέον 6 αεροδρόμια σε ένα νησί που ίσα ίσα υπερβαίνει τα 250 χιλιόμετρα. Καταστραμμένες παραλίες , φυσικά ιστορικά τοπία, μνημεία.

Σήμερα χωρίς στην ουσία καμία περιβαλλοντική μελέτη, χωρίς καμιά στρατηγική μελέτη ή μελέτη σκοπιμότητας από τις δημόσιες αρχές αποφασίστηκε η κατασκευή ενός ακόμα φαραωνικού αεροδρομίου που στην ουσία δεν πρόκειται να βοηθήσει πουθενά. Το αντίθετο. Θα καταστρέψει μια τεράστια περιοχή, το περιβάλλον της, την πανίδα της, τα φυσικά και ιστορικά τοπία και μνημεία της. Η άναρχη και με σκοπό το κέρδος αγροτική παραγωγή έχει μετατρέψει την Κρήτη από τόπο που ιστορικά κάλυπτε τις διατροφικές ανάγκες του πληθυσμού, σε τόπο μονοκαλλιέργειας της ελιάς που σε καμιά περίπτωση ακόμα και με βάση το εμπορικό κέρδος δεν ικανοποιεί ούτε στο ελάχιστο τις διατροφικές ανάγκες του τόπου. Οι παραλίες, τα ποτάμια, τα ρυάκια έχουν πέσει θύματα μιας «ανάπτυξης» που όχι μόνο δεν οδήγησε στην οικονομική ευημερία των Κρητικών, μα τους καταχρέωσε με ποσοστά δημόσιου και ιδιωτικού χρέους που όσο και να ψάχνουμε στην Ευρώπη τόσο ιστορικά όσο και σήμερα θα βρούμε ελάχιστα παραδείγματα περιοχών με χειρότερες επιδώσεις.

Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και με τα στοιχεία που η ίδια η κυρίαρχη λογική και πολιτική θεωρεί ως σημαντικά π.χ. στα ποσοστά «απορροφητικότητας» η Κρήτη ανήκει στις τελευταίες 6,7 περιφέρειες της Ευρώπης! Είναι μια περιφέρεια που ενώ πνίγεται στον τουρισμό όσο λίγοι τόποι, που ενώ η φύση και το κλίμα είναι ιδανικά, οι κάτοικοί της δεν μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς. Δεν μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς όχι τυχαία. Είναι ακριβώς το σύστημα δηλαδή ο τρόπος και η μορφή της παραγωγής που οδηγούν αντικειμενικά στην εκμετάλλευση και την καταστροφή των δυνατοτήτων του τόπου και των ανθρώπων του για ξένα προς τους ίδιους συμφέροντα. Το κύριο βραχυπρόθεσμο καθήκον όλων των ανθρώπων που αγαπάνε πραγματικά τον τόπο τους, που δεν θέλουν να αφήσουν καμένη γη στις νέες γενιές είναι να αντιταχθούν με κάθε τρόπο στο έγκλημα που οι εταιρίες και το κράτος τους δρομολογούν να ξεκινήσουν στο Καστέλι. Να αντιταχτούν τόσο με την ψήφο τους όσο και με την οργανωμένη δράση τους.

Στις σημερινές συνθήκες της όξυνσης της επίθεσης προς την ίδια την φύση του τόπου, της όξυνσης της επίθεσης προς τον ίδιο τον εργαζόμενο άνθρωπο από το κεφάλαιο κανένα χέρι βοήθειας, καμία εφησύχαση δεν δικαιολογείται ειδικά από τους ανθρώπους που έχουν την δυνατότητα (είτε από την πείρα τους, είτε από τις γνώσεις) τους να το αντιληφθούν. Η συνέχιση αυτής της κατάστασης μέσω των ίδιων επιλογών που μας οδήγησαν ως εδώ θα είναι καταστροφική.

Ο λαός μας, ανεξάρτητα από το αν το συνειδητοποιεί ή όχι, ανεξάρτητα δηλαδή αν οι παλαιού τύπου καθαρά τεχνικοί και αντιεπιστημονικοί διαχωρισμοί σε προοδευτικούς και συντηρητικούς, σε δεξιούς και αριστερούς, σε ντόπιους και σε περισσότερο ντόπιους τον αφήνουν να το δει, έχει στην διάθεσή του ένα «πυρηνικό όπλο». Έχει ένα «πυρηνικό όπλο» στην διάθεσή του να το χρησιμοποιήσει υπέρ του ακόμα και αν δεν συμφωνεί σε όλα, ακριβώς γιατί δεν υπάρχει άλλο πανέτοιμο για τα δύσκολα, δεν υπάρχει καλώς ή κακώς και για διάφορους λόγους άλλο που με βάση την επιστημονική και την ανθρωπιστική προσέγγιση να έχει συλλογικά επεξεργασμένες θέσεις από το ποιο μικρό ως το ποιο μεγάλο. Φτάνει μόνο ελάχιστο ψάξιμο σε οποιονδήποτε έστω και μικρό σχετικά τομέα.

Ας πάρουμε για παράδειγμα το πρόβλημα της προσχολικής ή της σχολικής αγωγής ή ακόμη το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Θα διαπιστώσει εύκολα ότι μόνο ένα κόμμα έχει κάνει εξειδικευμένες επεξεργασίες με συλλογικό και επιστημονικό τρόπο που σε όγκο ξεπερνούν κατά πολύ το σύνολο των πολιτικών επεξεργασιών όλων των άλλων κομμάτων μαζί. Στις τοπικές εκλογές, ακριβώς όπως και στις εκλογές για την ευρωβουλή στην καθημερινότητα χρησιμοποιεί τις συλλογικά και επιστημονικά επεξεργασμένες αυτές θέσεις από το ποιο μικρό έως το ποιο μεγάλο με γνώμονα τα συμφέροντα του ίδιου του ανθρώπου και της φύσης μέσα στην οποία ζει. Στην βάση αυτού του χαρακτήρα των αναλύσεων έχει πολλαπλές φορές προειδοποιήσει με περισσή ακρίβεια τον λαό για το τι του ετοίμαζαν και τι του ετοιμάζουν. Φυσικά και δεν είναι αποτέλεσμα μαντικών ικανοτήτων. Είναι ακριβώς αυτό που λείπει από όλα τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου. Η θέληση, ο αγώνας για συλλογική επιστημονική επεξεργασία στο μέτρο φυσικά του δυνατού και της εποχής. ήμερα ο Ελληνικός λαός έχει λαμπρά χειροπιαστά παραδείγματα τόσο σε τοπικό όσο και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. Φτάνει σε τοπικό π.χ. επίπεδο να δει τι κατάφερε μέσα σε 4 χρόνια ο λαός της Πάτρας αλλά και των άλλων δήμων όπως της Καισαριανής, του Χαϊδαρίου κλπ όπου κέρδισε αυτή ακριβώς η προσέγγιση των πραγμάτων. Έκαναν κυριολεκτικά επανάσταση στον τομέα της δημιουργίας δημόσιων πάρκων με πράσινο, στον τομέα της μείωσης ή της κατάργησης της δημοτικής φοροληστείας, στα δωρεάν λαϊκά φροντιστήρια με εκπληκτικά, πρωτόγνωρα αποτελέσματα σε σχέση κύρια με την εισαγωγή σε ανώτερες και ανώτατες σχολές. Στον τομέα της δωρεάν και ποιοτικής σίτισης για όλα τα παιδιά. Στην τακτοποίηση των οικονομικών του δήμου και στην αποπληρωμή των παλαιών χρεών.

Στον τομέα παροχής κατοικίας σε άστεγους. Στα νέα επιστημονικά επεξεργασμένα στο μέτρο του δυνατού προγράμματα σε σχέση με τα αδέσποτα και τα άλλα ζώα. Στον τομέα οργάνωσης της πυρασφάλειας και των πολιτικών για την ασφάλεια της ζωής των ανθρώπων. Το σταμάτημα των κατασχέσεων κατοικίας και της υπεράσπισης του δικαιώματος ύδρευσης και ηλεκτροδότησης. Της δημιουργίας μεγάλων και σύγχρονων δεμένων με την φύση δημοτικών κατασκηνώσεων για όλα τα παιδιά. Αποτελούν στην ουσία φως στο σκοτάδι με αυτά που κατάφεραν σε μια μάλιστα περίοδο τραγική τόσο από οικονομική όσο και από άποψη νομικού καθεστώτος.

Φτάνει να δει την δράση των ευρωβουλευτών που στρατευμένοι στις παραπάνω προσεγγίσεις και μάλιστα με μισθό εργαζομένου, σε συνθήκες εξαιρετικά δύσκολες κατάφεραν να γίνουν το άγρυπνο μάτι, το αφτί και η γροθιά του ανθρώπου της εργασίας στα υψηλοτέρα κέντρα λήψης αποφάσεων, χωρίς να αλλάξουν ή να παραποιήσουν στο παραμικρό την λαϊκή εντολή, χωρίς να έχουν καμία επαφή ή χωρίς να προσφέρουν γη και ύδωρ σε κανένα εταιρικό λόμπι από εκείνα που νομιμότατα δρουν στην ευρωβουλή.

Ανεξάρτητα από προσωπικές ιδιαίτερες απόψεις του κάθε ενός μας, ανεξάρτητα από τους ξεπερασμένους από την ίδια την ζωή πολιτικούς διαχωρισμούς του χτες, ανεξάρτητα από φιλίες, συγγένειες ο λαός μας έχει μόνο αυτό το «πυρηνικό όπλο» στην διάθεσή του για να αλλάξει μόνος του, συλλογικά και όχι μέσω επιφανών μεσαζόντων, φίλων, συγγενών όπως έκανε μέχρι τώρα, την ίδια του την ζωή. Το «πυρηνικό» αυτό όπλο λέγεται συμπόρευση , κοινός συλλογικός αγώνας με το ΚΚΕ, με τους ανιδιοτελείς συνδυασμούς αγώνα της Λαϊκής Συσπείρωσης σε δήμους και περιφέρειες. Με αυτούς που ξέρουμε ότι ανεξάρτητα από συνθήκες δεν θα παραδώσουν την ψήφο μας και τις ελπίδες μας σε αλλότρια συμφέροντα. Επειδή ακριβώς αγαπάμε τους φίλους και τους συγγενείς μας, επειδή ακριβώς αγαπάμε τον λαό μας όπως και τους άλλους λαούς στην Ευρώπη και τον κόσμο, επειδή αγαπάμε τον πολιτισμό μας, την φύση μας αυτή την φορά μην στρέψουμε την ψήφο και την καθημερινή μας βασικά δράση για άλλη μια φορά εναντίων μας.

Ως ανθρωπότητα όσο ποτέ άλλοτε ιστορικά είμαστε με την πλάτη στον τοίχο. : Ως τόπος ακόμα περισσότερο. Πολλές επιλογές δεν έχουμε αν δεν θέλουμε να γίνουμε μάρτυρες μιας παραπέρα οικολογικής καταστροφής. Σε τέτοιου είδους στρατηγικά για την φύση και τον άνθρωπο (ως αδιάσπαστη ενότητα) ζητήματα ανεξάρτητες οπτικές δεν χωράνε. Υπάρχουν δύο προσεγγίσεις. Από την μια έχουμε την παλιά άναρχη, σε ατομική βάση, χαοτική και βίαιη προς τον ίδιο τον άνθρωπο και την φύση στάση. Από την άλλη η συλλογική και επιστημονικά τεκμηριωμένη πολιτική της απελευθέρωσης της φύσης και του εργαζόμενου ανθρώπου από τις πολιτικές της οικονομικής βίας που επιβάλει ο σημερινός κεφαλαιοκρατικός τρόπος και μορφή της παραγωγής .Αν δεν θέλουμε να βλέπουμε τον τόπο μας και τους ανθρώπους του να μαραζώνουν ως «Ελντοράντο» σε κάθε λογής και μεγέθους αρπακτικά, έχουμε μόνο μια και μοναδική λύση.

Να ψηφίσουμε και να συμπορευτούμε με εκείνους που σήμερα είναι οι μόνοι που εκπροσωπούν την συλλογική , επιστημονική και χωρίς ψήγμα ιδιοτέλειας λύση προς όφελος της φύσης και του εργαζόμενου κόσμου : Τα ψηφοδέλτια της ποιοτικά νέας συστράτευσης στην βάση των κοινών αντικειμενικών μας συμφερόντων και όχι στην βάση των στρεβλών διαχωρισμών του παρελθόντος.
Τα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ και της Λαϊκής Συσπείρωσης !

Βέρα Κλώντζα -Jaklová , Μανώλης Κλώντζας 
Αρχαιολόγοι.

Σχετικά άρθρα

Back to top button
Close
Close