ΚΡΗΤΗ

Τι «εμποδίζει» τα υδροπλάνα να προσγειωθούν στην Κρήτη;

Μα πόσα καλοκαίρια θα πάνε χαμένα; Ιδού η εύλογη απορία για τα πολυσυζητημένα υδροπλάνα, που όπως όλα δείχνουν δε θα «απογειωθούν» ούτε στη φετινή καλοκαιρινή σεζόν! Για να μιλάμε ρεαλιστικά, με το νομοσχέδιο που ήταν να ψηφιστεί αρχικά στη Βουλή στις αρχές φθινοπώρου να… αγνοείται, και με τις επενδύτριες εταιρείες να έχουν εγκλωβιστεί σε ένα απόλυτα «θολό» τοπίο, το μόνο που μπορούμε να περιμένουμε είναι και πάλι κάποιες δοκιμαστικές μονάχα πτήσεις. Διότι για δρομολόγια και ένα στοιχειωδώς έστω οργανωμένο δίκτυο υδατοδρομίων ούτε… λόγος, με βάση τα σημερινά δεδομένα.

Για άλλη μια χρονιά διαψεύδονται δυστυχώς οι όποιες προσδοκίες φορέων και πολιτών και στην Κρήτη, που υποτίθεται θα βλέπαμε τα υδροπλάνα από το 2013!

Οι εμπλεκόμενοι φορείς, όπως π.χ. ο Οργανισμός Λιμένος Ηρακλείου, ή οι Δήμοι με τα λιμενικά ταμεία, έχουν προωθήσει τις διαδικασίες όσο μπορούσαν. Έχουν καταθέσει προς έγκριση μελέτες. Αλλά πώς μπορεί να προχωρήσουν μέχρι τέλους όταν λείπει το βασικό συστατικό, δηλαδή το νομικό πλαίσιο που θα διέπει τη λειτουργία των υδατοδρομίων! Οι δύο επενδύτριες εταιρείες, Hellenic Seaplanes και «Ελληνικά Υδατοδρόμια», εξακολουθούν να δείχνουν επενδυτικό ενδιαφέρον, αλλά περιμένουν και αυτές να ψηφιστεί ο νόμος στη Βουλή των Ελλήνων και να δουν τις μικρές και τις μεγάλες αλλαγές.

Αν και έχουν περάσει 13 ολόκληρα χρόνια από την αρχική εμφάνιση των υδροπλάνων στην Ελλάδα – εμφάνιση που τελικά κατέληξε… «πυροτέχνημα» – η Πολιτεία δε λέει να τακτοποιήσει ακόμα τα του νομικού πλαισίου ώστε να «ξεκλειδώσουν» και οι επενδύσεις.



Αυτό δεν είναι το μοναδικό «αγκάθι» που κρατά καθηλωμένα τα υδροπλάνα, αλλά είναι το πρώτο και βασικότερο…

Το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, ως επισπεύδον υπουργείο για τα υδατοδρόμια, έχοντας επισημάνει τα σημεία εκείνα του Νόμου 4146/13 που δημιουργούν σημαντικές καθυστερήσεις στην αδειοδότησή τους, εκπόνησε, σε συνεργασία με τα άλλα συναρμόδια υπουργεία (Ναυτιλίας, Περιβάλλοντος κ.λπ.) και την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ), σχέδιο νέου νόμου με σκοπό να βελτιωθούν βασικές διατάξεις που θα επιτρέψουν την επίσπευση αδειοδότησης των υδατοδρομίων. Το νομοσχέδιο τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση στις 5 Αυγούστου 2016, η οποία κράτησε μέχρι και τις 9 Σεπτεμβρίου 2016.

Κανονικά λοιπόν θα έπρεπε μέσα στο Σεπτέμβριο να έρθει προς ψήφιση στη Βουλή το νομοσχέδιο. Κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ! Μέχρι τώρα, το νομοσχέδιο δεν έχει προωθηθεί στη Βουλή για ψήφιση, χωρίς κανείς να γνωρίζει κατά πρώτον πότε θα γίνει αυτό και κατά δεύτερον αν τελικά το νομοσχέδιο που θα κατατεθεί προς ψήφιση στη Βουλή θα περιλαμβάνει κάποιες βασικές τροποποιήσεις που έχουν προταθεί κατά τη δημόσια διαβούλευση, προκειμένου ο νέος νόμος να επιτρέψει τη βιώσιμη λειτουργία των υδατοδρομίων.

Η πρώτη διάταξη αφορά την πρόβλεψη για χρήση εναλλακτικού θαλασσοδιαδρόμου εντός των λιμένων, προκειμένου να καταστεί εφικτή η λειτουργία των υδατοδρομίων σε δωδεκάμηνη βάση. Αυτό θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό, καθώς, όταν επικρατούν κακές καιρικές συνθήκες, θα πρέπει να επιτρέπεται στα υδροπλάνα να προσθαλασσώνονται στα πιο προστατευμένα σημεία των λιμανιών. Η δεύτερη διάταξη αφορά στην επιμήκυνση του χρόνου της άδειας των υδατοδρομίων. Συγκεκριμένα, προτείνεται η άδεια να είναι αόριστης ή 20ετούς διάρκειας για λόγους βιώσιμης λειτουργίας της.

Η διάρκεια ισχύος της άδειας

Σημειώνεται ότι στο νομοσχέδιο που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση προβλέπεται να είναι πενταετής η διάρκεια ισχύος της άδειας ίδρυσης υδατοδρομίου, όπως και της άδειας λειτουργίας. Επίσης, προβλέπεται ότι ιδιοκτήτης κάθε άδειας υδατοδρομίου θα είναι δημόσιος φορέας (π.χ. Λιμενικό Ταμείο). Όμως, όπως αναφέρουν στελέχη από το χώρο των υδροπλάνων, το κάθε Λιμενικό Ταμείο, καθώς δεν έχει την τεχνογνωσία να λειτουργήσει το υδατοδρόμιο, θα πρέπει να προκηρύξει διαγωνισμό για την επιλογή έμπειρης εταιρείας με το κατάλληλο προσωπικό, που θα αναλάβει ως φορέας λειτουργίας του υδατοδρομίου.

Ωστόσο, ο διαγωνισμός θα έχει το σημαντικό περιορισμό της πενταετούς διάρκειας της άδειας. Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να σταθμίσουν το κόστος της επένδυσής τους (λειτουργικά έξοδα σε προσωπικό, εκπαιδεύσεις, διαχείριση και συντήρηση εξοπλισμού και υποδομών, ενοίκιο για την άδεια κ.λπ.) σε συνάρτηση με τα μειωμένα έσοδα που θα υπάρχουν τα πρώτα χρόνια λειτουργίας και μέχρι τα υδροπλάνα να φτάσουν να πραγματοποιούν επαρκές πτητικό έργο για να υπάρχουν και τα αντίστοιχα έσοδα στο υδατοδρόμιο. Για τους λόγους αυτούς η διάρκεια των αδειών προτείνεται να είναι τουλάχιστον 20ετής.

Σχετικά άρθρα

Back to top button
Close
Close