Οικονομία και Κοινωνία

Το κύτταρο της αγροτικής οικονομίας (του Μάνου Κοκκινέλη)

Δυστυχώς, μία ακόμη χρονιά αναζητούνται ευθύνες, χρήματα και λύσεις για τη ζημιά που υπέστησαν οι παραγωγοί της Κρήτης στην ελαιοκαλλιέργεια.

Είναι κουραστικό πλέον σε βαθμό γελοιότητας να μην εφαρμόζονται για λόγους οικονομίας ή απαξίωσης του προϊόντος προληπτικές ενέργειες αντιμετώπισης των ζωϊκών εχθρών της ελιάς.

caffeine adv2020b

Η τεχνογνωσία υπάρχει, όπως επίσης και το επιστημονικό δυναμικό. Το μόνον που απομένει είναι η οργάνωση, τα χρήματα και ο προγραμματισμός. Το κόστος των ψεκασμών από τις αρχές της άνοιξης υπολείπεται σημαντικά από την απώλεια της παραγωγής, τις αποζημιώσεις και βεβαίως τις ενέργειες που κάνουν οι παραγωγοί για να προστατέψουν τη σοδειά της επόμενης χρονιάς.

Ακόμη ψάχνουμε την αιτία θεωρώντας ότι η κλιματική αλλαγή δημιουργήσε το πρόβλημα. Εάν εφαρμόζονται πρακτικές του 1960 με τις κρασοκανάτες να κρέμονται από τα ελαιόδεντρα ώστε να καταγραφεί ο πληθυσμός του δάκου, τότε είναι βέβαιο ότι ποτέ δεν θα γίνει αποτελεσματική αντιμετώπιση.

neratzoulis neo

Εγείρονται διάφορα ερωτήματα που σχετίζονται με τον χρόνο και τη συχνότητα καταγραφής, την τοποθέτηση της παγίδας, τη μεταφορά της πληροφορίας, την παρασκευή και την ημερομηνία λήξης του διαλύματος κ.α. Γίνεται λοιπόν κατανοητό ότι υπάρχουν κενά που είναι σίγουρο ότι το λάθος είναι αναπόφευκτο.

Η διαθέσιμη ποσότητα των φαρμάκων και η δραστικότητά τους αποτελεί έναν άλλον παράγοντα. Επίσης, ο δανεισμός των σκευασμάτων από άλλες Περιφέρειες δημιουργεί ερωτηματικά, διότι κάθε Περιφέρεια ανάλογα με τις ανάγκες της έχει προμηθευτεί συγκεκριμένη ποσότητα. Εάν λοιπόν δανειστούμε από άλλη περιοχή, τότε και οι δύο θα μοιραστούν λιγότερη ποσότητα. Έτσι, οι περιοχές θα ψεκαστούν με μικρότερη δραστική ουσία.

Τα αποτελέσματα των λανθασμένων πρακτικών φαίνονται στην αγορά με τα γεωπονικά καταστήματα και τις πωλήσεις των μηχανημάτων να είναι μηδενικές.

Τα αναλώσιμα προϊόντα δεν αγοράστηκαν από τους παραγωγούς (πανιά, τσουβάλια, βέργες, βενζίνη, σπάγγος, συντήρηση – επισκευή βέργας και μεταφορικού, λιπάσματα).

Οι έμποροι ψάχνουν ποσότητα και ποιότητα, ενώ οι τυποποιητές βλέπουν ότι δεν θα πωληθούν μπουκάλια και δοχεία λευκοσιδήρου για να τυποποιηθεί το ελαιόλαδο. Αντί λοιπόν ο παραγωγός να βρίσκεται στο επίκεντρο, γίνεται αποδέκτης εκμετάλλευσης που πάνω στην πλάτη του παίζονται απίστευτα παιχνίδια κερδοσκοπίας.

Τέτοιες καταστάσεις όμως υπενθυμίζουν στην αγορά πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος του! Μέσα από τη ζημιά πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι ο παραγωγός είναι το κύτταρο της αγροτικής οικονομίας και δίχως αυτόν οι υπόλοιποι περιφερειακοί οργανισμοί δεν έχουν ζωή.

Το έχουμε γράψει πολλάκις και αναφέρουμε για μία ακόμη φορά ότι είναι επιτακτική ανάγκη η απόκτηση πανεπιστημιακής γνώσης! Ας δοθούν οικονομικά κίνητρα ώστε να ακολουθήσουν νέοι παραγωγοί αυτόν τον δρόμο.

Η δίχως κριτήρια επιλογή των καλλιεργητών που σπουδάζουν ως δικαιούχοι επιδοτήσεων, θα κινητοποιήσει αρκετούς, με προϋπόθεση την επιτυχημένη ολοκλήρωση του προγράμματος σπουδών. Η δωρεάν προώθηση του προϊόντος και η οικονομική στήριξη σε εκθέσεις εξωτερικού θα βοηθούσε προς αυτήν την κατεύθυνση.

Η δωρεάν παροχή πληροφοριών από επιστημονικό προσωπικό, η δωρεάν τυποποίηση θα μπορούσε να φέρει περισσότερο κόσμο στα πανεπιστήμια. Λύσεις υπάρχουν, όπως και χρήματα, αρκεί να αξιοποιούνται καταλλήλως. Όπως δίδονται με συνοπτικές διαδικασίες στους μετανάστες, κάλλιστα θα μπορούσαν να δίδονται για τη στήριξη της αγροτικής οικονομίας.

Όσο αποδυναμώνεται η αγροτική παραγωγή και το ισοζύγιο είναι αρνητικό, τότε σε ακραίες καταστάσεις δεν θα είμαστε αυτάρκεις ώστε να θρέψουμε τον πληθυσμό μας.

Αυτή η αδιαφορία και η συνεχής αναποτελεσματικότητα μας βάζει σε σκέψεις και υποθέτουμε δικαιολογημένα ότι στρώνεται ο δρόμος για την εκμετάλλευση της γης από πολυεθνικές με φθηνά εργατικά χέρια που παράνομα έχουν εισέλθει στην Ελλάδα. Δεν είναι σενάριο, αλλά η πραγματικότητα.

Κατόπιν εκτιμήσεων από τον ΣΕΔΗΚ, η παραγωγή στο νησί ήταν κατά 30.000 τόνους μειωμένη, δηλαδή κατά 90 εκ. ευρώ. Αυτό όμως βασίζεται στη χύμα διάθεση του ελαιολάδου. Εάν υποτεθεί ότι το σύνολο της παραγωγής τυποποιείται, τότε το ποσόν ανεβαίνει κατακόρυφα αγγίζοντας τα 150 εκ. ευρώ, με την υπόθεση εργασίας ότι το τελικό προϊόν θα πωλείται προς 5 ευρώ το λίτρο.

Από την περιορισμένη ποσότητα τυποποίησης η οικονομία της χώρας εισπράττει λιγότερα έσοδα, αφού για την τοποθέτηση του ελαιολάδου σε μπουκάλια θα απαιτούνταν σχεδιασμός ετικέτας από γραφίστα, αγορά μπουκαλιών και πωμάτων, εκτύπωση ετικέτας, εμφιάλωση, τυποποίηση, μεταφορά, αγορά επιπλέον υλικών συσκευασίας. Μόνον για αυτές τις εργασίες, το κράτος έχει απωλέσει τον ΦΠΑ. Έτσι, η ζημιά που προκλήθηκε από την αδιαφορία της πολιτείας στοίχισε πολλαπλάσια.

Στην περίπτωση που δεν ξεκινήσουν νωρίς οι ψεκασμοί, η επόμενη χρονιά θα είναι η ίδια και χειρότερη, καθότι δεν έχουμε ενημερωθεί για τα μέτρα που πρέπει να εφαρμοστούν. Η επιβάρυνση του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας είναι σημαντική και οφείλεται κυρίως στην άγνοια των καλλιεργητών και τη συμπεριφορά των γεωπόνων.

Ο παραγωγός πρέπει ν’ αποκτήσει πανεπιστημιακή γνώση με ταυτόχρονη κατάργηση των επιδοτήσεων, ενσωματώνοντας στο τελικό προϊόν οικονομικά οφέλη με γνώμονα την ποιότητα!

Αυτός είναι ο δρόμος για την ανάπτυξη μιας ισχυρής αγροτικής οικονομίας και όχι η φόρμα 6 της ενιαίας ενίσχυσης, με την οποία ασχολούνται ορισμένοι απαίδευτοι αγροτοσυνδικαλιστές. Όσοι ενδιαφέρονται μόνον για τις επιδότησεις, πρέπει να μπουν στο περιθώριο και να δοθεί «αέρας» στους πραγματικούς αγρότες!

Back to top button