Οικονομία και Κοινωνία

Πολιτική – Κοινωνία – Μετανάστευση

Δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι η επιλογή πολιτικού προσωπικού για τη διαχείριση των άϋλων και των υλικών μας πόρων είναι κρίσιμη. Οι επιλογές των βουλευτών διαμορφώνουν το παρόν και το μέλλον, επηρεάζουν την καθημερινότητα των πολιτών, το επιχειρείν, την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών, δημιουργούν το περιβάλλον εντός του οποίου διαμορφώνονται οι αυριανοί πολίτες. Καθορίζουν τις σχέσεις της χώρας με άλλες και δημιουργούν αίσθημα ασφάλειας. Δυστυχώς, αυτό που συμβαίνει είναι η συστηματική εξαπάτηση των πολιτών με μοναδικό στόχο την εξουσία. Όλα τα παραπάνω, πλήττουν τη φήμη της Ελλάδας που προφανώς προηγείται κάθε προσωπικής εμπειρίας.

Σαράντα χρόνια γίνεται λόγος για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς. Την ίδια στιγμή το πολιτικό σύστημα αγνοεί ότι η υπερβολική φορολόγηση εκτοξεύει τη φοροδιαφυγή και αποτρέπει τις επενδύσεις, είτε από το εξωτερικό, είτε από επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα. Η αύξηση του Φ.Π.Α. πλήττει ακόμη περισσότερο την κατανάλωση. Η επικείμενη άνοδος των τελών κυκλοφορίας και των καυσίμων θα οδηγήσει στην αύξηση κατάθεσης πινακίδων κυκλοφορίας.

Η ακινησία ενός οχήματος επηρεάζει άμεσα επτά ομάδες συναλλασσομένων (ασφαλώς υπάρχουν και άλλες). Το κράτος με τα μειωμένα έσοδα από τα τέλη και τους φόρους, τις βενζινοπώλες, τα συνεργεία αυτοκινήτων, τους πωλητές ελαστικών, τις μεταφορές δημόσιας χρήσης, τις μετακινήσεις των ιδιωτών και τις ασφαλιστικές εταιρείες. Με τη σειρά τους, αυτές οι ομάδες επηρεάζουν άλλους επαγγελματίες που σχετίζονται με την κάλυψη των βασικών ή άλλων καταναλωτικών αναγκών. Οπότε, η ακινησία έχει μειώσει το εισπρακτέο εισόδημα των επαγγελματιών που υποστηρίζουν την αγορά αυτοκινήτου, έχει ματαιώσει τις εισπράξεις από τα τέλη κυκλοφορίας και προφανώς έχει περιορίσει τα έσοδα από τον ΦΠΑ. Αυτό συμβαίνει με μία μόνο κίνηση. Παρόμοια τακτική ακολουθείται και με το πετρέλαιο θέρμανσης. Η ίδια σκέψη υλοποιείται και με τον φόρο εισοδήματος. Ομοίως για την ενίσχυση των ασφαλιστικών ταμείων. Αντί να δοθούν κίνητρα για τη δημιουργία θέσεων εργασίας, η πολιτεία επιτυγχάνει την αύξηση των θέσεων ανεργίας.

Προφανώς και δεν είναι τόσο απλοϊκά τα πράγματα, αλλά σημαντικό στοιχείο στην ανταπόκριση των πολιτών είναι η εμπιστοσύνη στο πολιτικό σύστημα. Και επειδή η εμπιστοσύνη αποτελεί βασικό συστατικό στις προσωπικές και στις επιχειρηματικές σχέσεις, τα κόμματα οφείλουν να ακολουθούν το πρόγραμμα τους και μετά τις εκλογές. Αυτό βέβαια δεν συμβαίνει, με την εμπιστοσύνη των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα να έχει φτάσει στο ναδίρ. Για ν’ αλλάξει η κατάσταση θα πρέπει να καταργηθεί ο νόμος περί ανευθυνότητας των υπουργών και η βουλή να πάψει να λειτουργεί ως μέσον αμνηστίας όποτε γίνεται κάτι σκανδαλώδες. Η φορολογική δήλωση των βουλευτών θα πρέπει να συμβαδίζει χρονικά με εκείνη των Ελλήνων και να παρεμβαίνει η δικαιοσύνη δίχως η υπόθεση να παραπέμπεται στην ολομέλεια της Βουλής. Βέβαια, οι βουλευτές αναλαμβάνουν την πολιτική ευθύνη. Δηλαδή, δεν αναλαμβάνουν καμία. Επιπλέον, βασικοί πυλώνες της οικονομίας όπως η παιδεία, η φορολόγηση, ο τουρισμός, η εξωτερική πολιτική δεν πρέπει ν’ αλλάζουν κάθε φορά που αλλάζει η κυβέρνηση. Κανένα κράτος και κανένας επιχειρηματίας δεν αντιμετωπίζει με αξιοπιστία μια χώρα όταν το πολιτικοοικονομικό περιβάλλον μεταβάλλεται συνεχώς. Κανένας επιχειρηματίας δεν είναι διατεθειμένος να επενδύσει πληρώνοντας υπερβολικούς φόρους και αντιμετωπίζοντας το τέρας της γραφειοκρατίας. Τριανταπέντε χρόνια και ο δημόσιος τομέας χρησιμοποιεί το ίδιο λεξιλόγιο, την ίδια νοοτροπία, τις ίδιες μεθόδους. Καθυστερεί σημαντικά στην διεκπεραίωση υποθέσεων και ταλαιπωρεί τους πολίτες. Ο όγκος των δικαιολογητικών έχει γίνει ακόμη μεγαλύτερος και το κόστος υψηλό (€3 κοστίζει η διαχείριση ενός παραστατικού).



Μία ακόμη λύση είναι να μάθεις από τους άλλους. Η εταιρεία Mercer (Brinded, 2016), μία από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις συμβουλευτικών υπηρεσιών παγκοσμίως, δημοσιεύουν κάθε χρόνο λίστα των πόλεων με την καλύτερη ποιότητα ζωής. Η ποιότητα ζωής περιλαμβάνει επιμέρους κατηγορίες όπως η πολιτική σταθερότητα, η ασφάλεια, η νομοθεσία, το οικονομικό περιβάλλον, η πολυφωνία στα ΜΜΕ, η προσωπική ελευθερία, η ιατρική περίθαλψη και το περιβάλλον, η εκπαίδευση, η ψυχαγωγία, τα καταναλωτικά αγαθά, το φυσικό περιβάλλον, ο οικιακός εξοπλισμός και η στέγαση. Πρώτη είναι η Βιέννη της Αυστρίας. Ακολουθεί η Ζυρίχη της Ελβετίας και το Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας. Πως αυτές οι πόλεις έχουν αναπτύξει το επίπεδο ζωής των πολιτών τους; Η υιοθέτηση ορισμένων στοιχείων προσαρμοσμένων στην Ελληνική νοοτροπία θα βελτίωνε σταδιακά και τη δική μας ποιότητα ζωής.

Η επιλογή λοιπόν αξιόλογων πολιτικών αποτελεί τη διέξοδο από την κρίση. Από τις εκλογές θα προκύψει το κατάλληλο προσωπικό, το οποίο θα κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών με πράξεις. Η εμπιστοσύνη ενδέχεται να έχει ποικίλες μορφές. Το παρακάτω διάγραμμα αποτυπώνει τις διαστάσεις μέσα από τις οποίες χτίζεται η εμπιστοσύνη ανάμεσα σε πολίτες και πολιτικούς.

Ακολουθώντας τη φορά των δεικτών του ρολογιού, η ανταποδοτικότητα κατέχει πρωταρχικό ρόλο στην ανάπτυξη εμπιστοσύνης. Ο πολίτης θα πρέπει να απολαμβάνει τα κοινωνικά αγαθά που προσφέρει ένα κράτος σύμφωνα με τη φορολογική του συνεισφορά. Εάν αυτό δεν συμβαίνει, τότε η φοροδιαφυγή είναι αναπόφευκτη. Η απονομή δικαιοσύνης συμβάλει στην πολιτική σταθερότητα, στον προγραμματισμό των επιχειρήσεων και στην εξάλειψη της αβεβαιότητας. Απόρροια αυτής της κατάστασης είναι η υιοθέτηση αθέμιτων πρακτικών ώστε να ξεπεραστούν τα παραπάνω και να λειτουργήσει απρόσκοπτα η επιχείρηση. Γι’ αυτό και η διαφάνεια προϋποθέτει την άμεση απονομή δικαιοσύνης δίχως την ευνοϊκή μεταχείριση φυσικών ή νομικών προσώπων. Επειδή δεν συμβαίνουν τα παραπάνω, πολυάριθμες οικογενειακές επιχειρήσεις έχουν κλείσει, ενώ εκείνες που απασχολούν περισσότερους από 50 εργαζόμενους προσανατολίζονται στην αλλαγή έδρας. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα Endeavor Greece (2016), το 39% των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα επιθυμούν να μεταφέρουν την έδρα τους στο εξωτερικό (2016). Το ποσοστό αυτό το 2015 ήταν στο 23%. Αριθμητικά 9.000 επιχειρηματίες σκέφτονται να μετακομίσουν εκτός συνόρων αναζητώντας σταθερό φορολογικό σύστημα. Η φορολογική αστάθεια (60%), η πρόσβαση σε κεφάλαια (55%), η υψηλή φορολόγηση (51%), η γραφειοκρατία και η διαφθορά (42%), οι ευκολότερες συναλλαγές (34%) και η αρνητική εικόνα της χώρας στο εξωτερικό (28%) συνθέτουν τους λόγους φυγής των επιχειρήσεων. Από τους επιχειρηματίες που συμμετείχαν στην έρευνα, το 80% δήλωσε ότι εάν ξεκινούσαν τη δραστηριότητά τους σήμερα, θα επέλεγαν την αγορά του εξωτερικού. Αυτό δείχνει την έλλειψη εμπιστοσύνης που υπάρχει ανάμεσα στον επιχειρηματικό κόσμο και το πολιτικό προσωπικό.

Η συνέπεια αποτελεί μία ακόμη μορφή εμπιστοσύνης, αρκεί να υπάρχει αντιστοιχία λόγου και πράξεων. Το κατώφλι της εξουσίας αποτελεί το έπαθλο για κάθε κομματικό σχηματισμό, αδιαφορώντας για τις υποσχέσεις που δίνονται πριν τις εκλογές. Παράδειγμα αποτελεί η ανακοίνωση – εις το διηνεκές – κατασκευής αεροδρομίου στο Καστέλλι Πεδιάδας του Ηρακλείου Κρήτης. Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει το χρονικό της κοροϊδίας των πολιτικών προς τους πολίτες.

Ανακοίνωση  
Ποιος Θέμα Πότε
Πρωθυπουργός Σημίτης Αναβάθμιση Αεροδρομίου Ν. Καζαντζάκη 1996
Υπουργός Μεταφορών Χρήστος Βερελής (ΠΑΣΟΚ) Κατασκευή Διεθνούς Αεροδρομίου Καστελλίου Νοέμβριος 2003
  Εκλογές 2004
Υπουργός Μεταφορών Μιχάλης Λιάπης (ΝΔ) Η εκπόνηση μελετών και οι απαλλοτριώσεις απαιτούν 10 χρόνια Μάιος 2005
  Εκλογές Σεπτέμβριος 2007
Υπουργός Μεταφορών Γιώργος Σουφλιάς (ΝΔ) Παρουσιάζει ξανά το νέο αεροδρόμιο Φεβρουάριος 2009
Δημοπράτηση του έργου με ολοκλήρωση το 2015 Σεπτέμβριος 2009
  Εκλογές Σεπτέμβριος 2009
Υπουργός Μεταφορών Δημήτρης Ρέππας (ΠΑΣΟΚ) Ακυρώνεται ο διαγωνισμός Δεκέμβριος 2009
Δημοπράτηση στις 19 Οκτωβρίου 2010 με ολοκλήρωση το 2015 Μάρτιος 2010
Παράταση δημοπράτησης για τον Δεκέμβριο του 2010 Οκτώβριος 2010
Επίσημη ημερομηνία δημοπράτησης 1/3/2011 Ιανουάριος 2011
Νέα ημερομηνία δημοπράτησης 7/6/2011 Φεβρουάριος 2011
Νέα ημερομηνία δημοπράτησης 18/10/2011 Ιούνιος 2011
Η οικονομική κρίση έχει πλήξει τις τράπεζες, οι οποίες δεν χορηγούν δάνεια. Διαγωνισμός άγονος.

Για να κατανοηθεί το μέγεθος της απάτης, εάν πληκτρολογήσουμε «ακατάλληλα λιμάνια» ή «πλοίο που προσπαθεί να δέσει» σε μηχανή αναζήτησης, θα εμφανιστούν αρκετά βίντεο με πλοία που προσεγγίζουν λιμένες κάτω από δύσκολες καιρικές συνθήκες. Μερικά παραδείγματα λιμένων σε νησιά με υψηλό βαθμό επικινδυνότητας είναι: η Κως, η Σούδα, η Κίμωλος, η Πάρος, η Νάξος, η Μύκονος, η Ικαρία, η Σίκινος και η Ζάκυνθος. Η ιστοσελίδα της Πανελλήνιας Ένωσης Πλοιάρχων Εμπορικού Ναυτικού δημοσίευσε στις 20 Μαΐου 2015 δελτίο τύπου όπου αναφέρεται στις λιμενικές υποδομές των Κυκλάδων, των Δωδεκανήσων και της Κρήτης. Επισημαίνουν την αδιαφορία της πολιτείας και την επικινδυνότητα των λιμανιών! (Στοιχεία που αποδεικνύουν πόσο σοβαρά λαμβάνουν υπ’ όψιν τους οι πολιτικοί τον τουρισμό). Ως κράχτης της «καλής» πορείας του τουρισμού στην Ελλάδα προωθείται εντέχνως ο αριθμός των επισκεπτών. Δεν φτάνει μόνο αυτό. Υπάρχουν και άλλα χαρακτηριστικά, όπως το εισόδημα που καταναλώνει ο μέσος τουρίστας στη χώρα μας κατά την παραμονή του, η μέση διάρκεια των διακοπών του, τα μέρη που επισκέπτεται, τα ξενοδοχεία που επιλέγει, ο τρόπος μεταφοράς, τα είδη που αγοράζει, οι γεύσεις που προτιμά κ.α.

Είναι απολύτως φυσιολογικό λοιπόν οι πολίτες να αισθάνονται απογοητευμένοι, οργισμένοι και αηδιασμένοι. Έτσι, οποιοδήποτε εισπρακτικό μέτρο ψηφίζεται, αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό και δεν αποφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αφού λοιπόν τα μέτρα δεν εφαρμόζονται, η κυβέρνηση ακολουθεί τη συνηθισμένη συνταγή. Επιβάλει άμεσα άλλα φοροεισπρακτικά μέτρα που πλήττουν ακόμη περισσότερο τη μεσαία τάξη. Ουσιαστικά προχωρά σε ανισοκατανομή των βαρών βυθίζοντας ακόμη περισσότερο την αγορά. Με αυτόν τον τρόπο δεν στηρίζεται η κοινωνία, αλλά αντιθέτως μεγαλώνει το κομμάτι του πληθυσμού που αδυνατεί να ανταποκριθεί στις οικονομικές του υποχρεώσεις.  Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η στήριξη από την πολιτεία δεν είναι μόνον οικονομική. Μπορεί να έχει τη μορφή ποιοτικής ιατρικής περίθαλψης, ασφάλειας, σύγχρονου οδικού δικτύου, εκπαίδευσης κ.α.

Κλείνοντας τον κύκλο εμπιστοσύνης, η αλληλεπίδραση και η άμεση αντίδραση έχουν σχέση αιτίας αποτελέσματος. Όταν ο πολίτης ζητά κάτι από το κράτος, τότε η αντίδραση πρέπει να είναι άμεση κυρίως όταν το δημόσιο καλείται να διεκπεραιώσει μια συγκεκριμένη διαδικασία. Ο κάθε υπάλληλος οφείλει να γνωρίζει τις αρμοδιότητές του όπως επίσης και τη συμβολή του σε ολόκληρο το σύστημα.

Κοινωνία

Είναι πραγματικά θλιβερό να βλέπεις τους συνανθρώπους μας να επηρεάζονται από την τηλεόραση, τα μέσα κοινωνικής αποξένωσης, τις ηλεκτρονικές εφημερίδες, τις διαδικτυακές σελίδες προβολής βίντεο. Ο Κότλερ, γκουρού του μάνατζμεντ, έχει γράψει ότι εάν θέλεις να έχεις πελάτες για πάντα, τότε φρόντισε να τους κάνεις πελάτες από μικρή ηλικία. Προφανώς και τα δεδομένα που καταγράφονται σε πραγματικό χρόνο είναι τεράστια και ο χρήστης ηθελημένα αποκαλύπτει από νεαρή ηλικία προσωπικά του στοιχεία και προτιμήσεις. Έτσι συνηθίζει και ακολουθεί την ίδια συμπεριφορά και σε μεγαλύτερη ηλικία αποτελώντας «πρότυπο» για τους νεότερους. Ταυτόχρονα εκτίθεται με τη θέλησή του δίχως να νοιάζεται για τους κινδύνους. Οι διαχειριστές των βάσεων δεδομένων μπορούν κάλλιστα να ομαδοποιήσουν συμπεριφορές και να ελέγξουν τη μάζα προβάλλοντας τα ανάλογα μηνύματα. Υπάρχουν αρκετοί τρόποι καταγραφής των συνηθειών και των συμπεριφορών των πολιτών του κόσμου. Μερικοί από αυτούς είναι το κινητό τηλέφωνο, ο υπολογιστής – διαδίκτυο, τα κανάλια κοινωνικής αποξένωσης, το ηλεκτρονικό εισιτήριο, το παγκόσμιο σύστημα στιγματοθέτησης ή θεσιθεσίας (gps tracker), τραπεζικές συναλλαγές – καταθέσεις, φορολογική δήλωση, περιουσιολόγιο, ασφάλιση, ηλεκτρονικές αγορές, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και ηλεκτρονικά παιχνίδια (pokemon go) κ.α.

Την ίδια στιγμή παρουσιάζονται ειδήσεις σε ηλεκτρονικές εφημερίδες που έχουν ως σκοπό τον αποπροσανατολισμό του επισκέπτη. Εικόνες, βίντεο και φωτογραφίες διασήμων και λοιπών που δεν προσφέρουν τίποτε ουσιαστικό στην κοινωνία. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι τηλεοπτικές εκπομπές. Ακόμη και ελληνικές σειρές αδυνατούν να μεταδώσουν τα κατάλληλα μηνύματα. Πλέον, μέσω της τηλεόρασης δεν προβάλλονται μηνύματα ηθικής, τιμιότητας, καλοσύνης, εκπαίδευσης. Τα μηνύματα που φθάνουν στον τηλεθεατή είναι ψυχαγωγικού χαρακτήρα και πολλές φορές έχουν ύφος κουτσομπολιού. Ακόμη και οι τίτλοι τηλεοπτικών σειρών προδιαθέτουν αρνητικά τον θεατή, εξαιτίας των κακόσημων μηνυμάτων που δέχεται. Συνομωσία, εκδίκηση, ενδοοικογενειακές διαφωνίες κ.α. Το ψηφιδωτό της αποβλάκωσης ολοκληρώνεται με ένα από τα δημοφιλέστερα προϊόντα που πωλούνται στις μέρες μας. Τη διαστροφή. Καλλίγραμμες κυρίες που προβάλλονται ως πρότυπα δημοσιεύουν προκλητικές φωτογραφίες σε μέσα κοινωνικής αποξένωσης και οι ηλεκτρονικές εφημερίδες σπεύδουν να τις αναδημοσιεύσουν. Έχουμε γίνει ηδονοβλεψίες της κλειδαρότρυπας. Όλα αυτά δημιουργούν πολίτες που δεν έχουν την κριτική ικανότητα να φιλτράρουν τις πληροφορίες που στέλνουν τα Μ.Μ.Ε. Γι’ αυτό και οι αναγνώστες – τηλεθεατές πρέπει ν’ αναρωτιούνται εάν το ρεπορτάζ, το άρθρο, το πρόγραμμα που διαβάζουν ή παρακολουθούν συνεισφέρει θετικά στον ανθρώπινο χαρακτήρα.

Μεταναστευτικό

Ένας σημαντικός αριθμός Ελλήνων έχει επιλέξει ή βρίσκεται στο κατώφλι της μετανάστευσης. Με βάση τα στοιχεία της εφημερίδας Καθημερινή (Λακασάς, 2016), την τελευταία 25ετία το 75% των Ελλήνων πτυχιούχων έφυγαν την περίοδο 2010 – 2016. Τα ποιοτικά χαρακτηριστικά έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Από όλα τα κοινωνικά στρώματα, δηλαδή ανέργους (50%), οικονομικά ευκατάστατους (9%), άτομα που ανήκουν στη μεσαία τάξη, άτομα με χαμηλή οικονομική επιφάνεια (28%) αποτελούν το πάζλ των ανθρώπων που αφήνουν την Ελλάδα. Έως το 2009 το ποσοστό των ατόμων που επέλεγαν να αρχίσουν μια νέα ζωή ήταν κάτω των 30 χρόνων. Πλέον, και μετά το 2009 παρατηρείται μία ισορροπία, καθώς το 54% είναι κάτω των 30 και το 46% μεγαλύτερης ηλικίας. Βέβαια πρόκειται για πρόβλεψη, αλλά κανείς δεν είναι αισιόδοξος για την ανάκαμψη της οικονομίας. Οι ειδικότητες που παρουσιάζουν την υψηλότερη διαρροή προς το εξωτερικό είναι γιατροί, μηχανικοί, οικονομολόγοι, νομικοί και επιστήμονες θετικής κατεύθυνσης. Από αυτούς το 73% έχει μεταπτυχιακό τίτλο. Σήμερα οι Έλληνες επιστήμονες πάνε παντού.

Το αριθμητικό κενό των Ελλήνων αναμένεται να καλυφθεί από τις μεταναστευτικές ροές που μας στέλνει η γείτονα χώρα. Κατ’ αρχάς θα πρέπει να επισημανθεί ότι όσοι έρχονται στην Ελλάδα δεν είναι πρόσφυγες στο σύνολό τους. Ο μπαξές περιλαμβάνει μετανάστες, οικονομικούς και μη, αλλά και λαθρομετανάστες. Οι αρχές οφείλουν να καταγράφουν την ταυτότητά τους. Δυστυχώς, η διαδικασία παρουσιάζει ελλείψεις. Η Ελλάδα είναι η μόνη που έχει ανοίξει την αγκαλιά της και υποχρεώνεται να υποδεχθεί έναν σημαντικό αριθμό ανθρώπων με διαφορετική νοοτροπία, θρησκεία, ήθη και έθιμα. Τα τελευταία 2 χρόνια η χώρα μας καλείται να διαχειριστεί ένα πολύ σοβαρό ζήτημα. Δυστυχώς, το πολιτικό προσωπικό δεν έχει τα εχέγγυα ν’ αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις εισροές.

Το πρόβλημα είναι σύνθετο και έχει πολλές προεκτάσεις. Ας εξετάσουμε ορισμένες από αυτές. Τα νησιά μας έχουν υποστεί σημαντικές απώλειες από την μειωμένη τουριστική κίνηση, με αποτέλεσμα οι επιχειρηματίες να αδυνατούν ν’ ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις. Επιπλέον, η δυσφήμιση γίνεται ολοένα και εντονότερη, με τους Έλληνες να θεωρούνται πλέον επαίτες (Γερμανοί τουρίστες αρνήθηκαν να πληρώσουν κόμιστρο σε ταξιτζή στην Κρήτη). Οι κάτοικοι των νησιών και της επαρχίας έχουν χάσει το αίσθημα της ηρεμίας και της ξενοιασιάς και πλέον ανησυχούν για απλά ζητήματα. Τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, όπως η Σαμοθράκη, η Λήμνος, η Λέσβος, η Χίος, η Σάμος, η Κως, η Ρόδος και το Καστελλόριζο (μείζονος γεωγραφικής θέσης) βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα. Αποτελούν τα χερσαία σύνορά μας, δίχως βέβαια να λησμονούνται και άλλες νησίδες, όπως το Αγαθονήσι και η Σύμη. Εάν αυτές οι περιοχές συνεχίσουν να δέχονται μεγάλο αριθμό μεταναστών, τότε κινδυνεύουν τα εθνικά μας σύνορα. Εάν δε αποφασιστεί να εγκατασταθούν μόνιμα έχοντας δικαίωμα στην εργασία, υγεία, παιδεία, ιατρική περίθαλψη, τότε η εθνική σύσταση του πληθυσμού θ’ αλλάξει. Τα ήθη και τα έθιμα θα αλλοιωθούν, θα ξεχαστούν και ίσως να χαθούν στο πέρασμα του χρόνου. Είναι ένας διαφορετικός τρόπος επέκτασης της Τουρκίας δίχως να χρησιμοποιήσει στρατεύματα. Η δημιουργία οικονομικών ζωνών θα δώσει την ευκαιρία στους μετανάστες να απασχοληθούν με φθηνά μεροκάματα, αφού η ύπατη αρμοστεία θ’ αναλάβει το κόστος στέγασης και σίτισης. Η Ελλάδα θα σηκώσει και εκείνη το αντίστοιχο οικονομικό βάρος, την ίδια στιγμή που ζητάει από τους Έλληνες να πληρώσουν πανάκριβα υπηρεσίες και αγαθά που δεν απολαμβάνουν ούτε στο ελάχιστο. Διότι όταν σε ένα νοσοκομείο αναγκάζεσαι να αγοράζεις γάζες και να φέρνεις κλινοσκεπάσματα από το σπίτι σου, δεν απολαμβάνεις αυτά που έχεις πληρώσει στο ασφαλιστικό σου ταμείο (ανταποδοτικότητα). Τους ζητάει να καταβάλλουν υψηλούς φόρους στην ιδιοκτησία στηρίζοντας παράλληλα τις τράπεζες. Αυτό που καταλαβαίνει κάποιος είναι ότι οι Έλληνες εκδιώκονται με έμμεσο τρόπο. Αλλά εάν εκφράσεις αντίθετη άποψη αναφορικά με τη φιλοξενία μεταναστών, είσαι εθνικιστής, ρατσιστής, ακροδεξιός, ξενοφοβικός, οπισθοδρομικός και δεν ανήκεις στο φιλόξενο πνεύμα της εκάστοτε Περιφέρειας. Τότε γιατί δεν κοιτούν τους Έλληνες που δεν έχουν δουλειά, σπίτι, ιατρική περίθαλψη, αγοραστική δύναμη, δικαίωμα στην εκπαίδευση, ασφάλεια, σύγχρονους λιμένες και αεροδρόμια, μικρό χρόνο αναμονής στις υπηρεσίες του δημοσίου;

Ο παρακάτω πίνακας αποτυπώνει τον αριθμό των αλλοδαπών που απογράφηκαν το 2011. Η Ελλάδα φιλοξενεί 912.000 και εάν προστεθούν οι 156.726 που μπήκαν παράνομα το 7μηνο του 2015 και οι 176.743 το 7μηνο του 2016, ο συνολικός αριθμός αγγίζει τους 1.245.469. Ας μην παρουσιάζουν λοιπόν τους μετανάστες ως πρόσφυγες (διότι δεν είναι όλοι Σύριοι) και ως αριθμό αλλοδαπών που βρίσκονται στην Ελλάδα μόνο τους 60.000.

Πρώτοι στη λίστα είναι οι γείτονες Αλβανοί, ενώ ιδιαίτερα ανησυχητικός είναι ο αριθμός των μεταναστών από λοιπές χώρες και με αδιευκρίνιστη υπηκοότητα (108.481). Δεκαέξι εθνικότητες βρίσκονται στη χώρα μας, δίχως να ληφθούν υπ’ όψιν οι ροές τα τελευταία δύο χρόνια.

Το πιο ανησυχητικό απ’ όλα είναι η απαράλλακτη συμπεριφορά των πολιτικών. Αποτελούν το σημαντικότερο πρόβλημα της Ελλάδος, αφού αδυνατούν να δώσουν λύση σε ζητήματα που μας ταλαιπωρούν χρόνια. Εμείς οφείλουμε να είμαστε προσεχτικοί στις επιλογές μας. Εάν δεν μπορούμε να εντοπίσουμε τον καλύτερο ή θεωρούμε ότι δεν υπάρχει, ας διαλέξουμε τον λιγότερο χειρότερο.

Πηγές

1.       Brinded, L. (2016). The 27 cities with the best quality of life in the world. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου, 2016, από http://uk.businessinsider.com/mercer-2016-quality-of-living-worldwide-city-rankings-2016-5/#3-auckland-new-zealand–the-city-is-based-around-two-large-harbours-and-nearly-tops-the-list-again-with-its-well-balanced-economy-idyllic-environment-and-high-levels-of-personal-safety-25

2.       Endeavor Greece. (2016). Έξοδος των Ελληνικών Επιχειρήσεων. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου, 2016, από http://endeavor.org.gr/meletes/

3.       Απογραφή πληθυσμού – κατοικιών 2011. (2014). Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου, 2016, από http://www.statistics.gr/el/statistics/-/publication/SAM03/-.

4.       Έκτακτα μέτρα για την απομάκρυνση των μεταναστών – Η Ιταλία προχώρησε στις πρώτες μαζικές απελάσεις με πτήσεις τσάρτερ. (2016). Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου, 2016, από      http://www.pronews.gr/portal/20160826/defencenet/diethnis-asfaleia/66/ektakta-metra-gia-tin-apomakrynsi-ton-metanaston-pairnoyn

5.       Λακασάς, Α. (2016). Με πτυχίο 7 στους 10 Έλληνες μετανάστες. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου, 2016, από http://www.kathimerini.gr/857036/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/me-ptyxio-7-stoys-10-ellhnes-metanastes

Σχετικά άρθρα

Back to top button
Close