Οικονομία και Κοινωνία

Κρίσιμα σημεία στην αλυσίδα παραγωγής ελαιολάδου

Είναι προφανές ότι το κλίμα έχει αλλάξει και παρουσιάζει τροπικά χαρακτηριστικά με έντονη την απουσία βροχοπτώσεων. Την ίδια στιγμή η καλοκαιρία παρατάθηκε ακόμη και τον Νοέμβριο, ενώ φέτος το 1ο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου η θερμοκρασία ήταν υψηλότερη σε σχέση με τα προηγούμενα έτη.

Το γεγονός ότι μέχρι και τον Δεκέμβριο το επίπεδο των βροχοπτώσεων δεν ήταν ικανοποιητικό, δημιουργεί αβεβαιότητα για την παραγωγή της επόμενης χρονιάς. Η παρατεταμένη ξηρασία προκαλεί έντονα φαινόμενα, όπου λίγο πριν την έναρξη της συγκομιδής του ελαιοκάρπου, οι ελιές έπεφταν από τα δέντρα εξαιτίας των ισχυρών ανέμων.

Επιπλέον, η ανακοίνωση της Περιφέρειας για απαγόρευση της συλλογής πριν από τις 14 Νοεμβρίου, καθυστέρησε τη λειτουργία των ελαιοτριβείων και τη συγκομιδή του ελαιοκάρπου. Πρέπει να επισημανθεί ότι το καλοκαίρι και συγκεκριμένα τον Ιούνιο, η δακοκτονία δεν είχε ξεκινήσει και ο πρώτος ψεκασμός πραγματοποιήθηκε στις αρχές του Αυγούστου με σκευάσματα που μας δάνεισαν άλλες Περιφέρειες.

Όλα αυτά είχαν ως συνέπεια τη μειωμένη παραγωγή, ενώ εάν η συλλογή ξεκινούσε νωρίτερα, δηλαδή στις αρχές Νοέμβρη, δεν θα υπήρχε ανοιχτό ελαιοτριβείο. Έτσι για ν’ αντιμετωπιστεί η μειωμένη παραγωγή από την πτώση των καρπών, η συγκομιδή στις αρχές Νοεμβρίου υποβάθμισε την ποιότητα του ελαιολάδου αφού ο καρπός ελαιοποιήθηκε με καθυστέρηση 5 έως και 6 ημερών. Συμπερασματικά προκύπτει ότι λαμβάνονται λανθασμένες αποφάσεις και προφανώς η έλλειψη γνώσης και εκπαίδευσης δεν βοηθά την αγροτική οικονομία.

Βασικά Στάδια Παραγωγής Ελαιολάδου

Παρακάτω παρουσιάζεται ένα διάγραμμα που αποτυπώνει την πορεία της παραγωγής από τη συγκομιδή έως και την αποθήκευση του τελικού προϊόντος. Η έναρξη της συγκομιδής απαιτεί την επίσκεψη στον ελαιώνα από τα μέσα Οκτωβρίου ώστε να διαπιστωθεί εάν ο καρπός έχει ιώδες χρώμα. Παράλληλα, τα ελαιοτριβεία οφείλουν να παρακολουθούν την ωρίμανση του καρπού και να παρακινούν τους παραγωγούς να ελαιοποιήσουν νωρίς. Ο χρωματισμός του καρπού θα δώσει το μήνυμα και βεβαίως ο στόχος είναι η παραγωγή ποιοτικού ελαιολάδου. Ο καρπός θα πρέπει να τοποθετείται σε πλαστικά αγροτικά τελάρα των 25 κιλών, έτσι ώστε να μην συμπιέζεται και να μην μεταφέρεται με δυσκολία από τους εργάτες. Η κούραση πολλές φορές ωθεί τον παραγωγό να πετάει τα σακιά, να κάθεται επάνω σε αυτά με αποτέλεσμα να βλάπτει ποιοτικά το τελικό προϊόν. Ένα ακόμη στοιχείο κατά τη συγκομιδή που μπορεί εύκολα να διορθωθεί είναι το κοσκίνισμα των ελιών. Δυστυχώς, κάποιοι επιλέγουν να μην κοσκινίζουν τις ελιές τους, ενώ όσοι προχωρούν σε αυτήν την ενέργεια δεν το κάνουν αποτελεσματικά. Έτσι, διαπιστώνεται ότι μετά την πλύση του καρπού, περνούν σαλιγκάρια και μικρά κλαδιά που πολλές φόρες έχουν καρκινώματα.

Ο δεύτερος σταθμός είναι η μεταφορά του καρπού, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, σε πλαστικά αγροτικά τελάρα με έναν σταθμό φόρτωσης και εκφόρτωσης. Πολλές φορές επιλέγουμε τη μεταφορά του καρπού στον χώρο μας και κατόπιν στο ελαιοτριβείο. Πρέπει να αποφεύγονται οι κραδασμοί στον καρπό και προφανώς η ελαιοποίηση να πραγματοποιείται εντός 2 ημερών.

Το επόμενο στάδιο αφορά στην ελαιοποίηση, όπου πρέπει να τηρούνται τρεις βασικές συνθήκες. Το νερό του πλυντηρίου να είναι καθαρό, η ζύμη δεν πρέπει να παραμένει στον μαλακτήρα για παραπάνω από 40 λεπτά της ώρας και τέλος η θερμοκρασία να μην υπερβαίνει τους 27 βαθμούς κελσίου. Υπάρχει όμως μία σοβαρή αντίφαση. Οι χειριστές των ελαιουργείων επιλέγουν θερμοκρασία που κυμαίνεται από τους 32 έως και τους 37 βαθμούς. Αυτό συμβαίνει διότι σε υψηλότερη θερμοκρασία ο παραγωγός θα ωφεληθεί με μεγαλύτερη ποσότητα ελαιολάδου. Από την άλλη, ο ιδιοκτήτης του ελαιοτριβείου θα πάρει περισσότερα κιλά ώστε να το προωθήσει χύμα στο εξωτερικό.

Το τελικό στάδιο σχετίζεται με τη μεταφορά και την αποθήκευση του ελαιολάδου. Πολλοί παραγωγοί χρησιμοποιούν πλαστικά δοχεία για τη μεταφορά από το ελαιουργείο στον χώρο τους. Όμως με αυτήν την επιλογή το ελαιόλαδο επιμολύνεται από τους φθαλικούς εστέρες (πλαστικοποιητές). Η μεταφορά του ελαιολάδου σε πλαστικά δοχεία, ακόμη και εάν είναι κατάλληλα για τρόφιμα, υποβαθμίζει το προϊόν.

Εν κατακλείδι, είναι απαραίτητο στα παραπάνω στάδια να εντοπιστούν τα κρίσιμα σημεία και να βρεθούν τρόποι αντιμετώπισης. Σε πρώτη φάση ο παραγωγός μπορεί ν’ αλλάξει τις συνθήκες σε όποια από τα τέσσερα στάδια έχει τον πλήρη έλεγχο, διότι στο στάδιο της ελαιοποίησης δεν μπορεί να παρέμβει. Εκεί, μπορεί να οριστεί εξωτερικός κρατικός συνεργάτης, με γνώσεις και σπουδές στον ποιοτικό έλεγχο, με αμοιβή που να αποτρέπει οποιονδήποτε χρηματισμό και να διασφαλίζει τα παραπάνω χαρακτηριστικά.

Τέλος, απεικονίζεται ένα γράφημα που αποτυπώνει τους παράγοντες που επηρεάζουν την ποιότητα του ελαιολάδου. Κάθε παράγοντας χρειάζεται περαιτέρω μελέτη ώστε να εντοπιστούν τα αδύναμα σημεία και να δημιουργηθούν δικλείδες ασφαλείας σε περίπτωση προβλήματος στον κύκλο παραγωγής. Πιο συγκεκριμένα, το έδαφος, η υγεία του δέντρου, οι ζωϊκοί εχθροί της ελιάς, οι καιρικές συνθήκες, η έναρξη και τρόπος συγκομιδής, η μεταφορά του καρπού, το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στη χρονική στιγμή της συγκομιδής και της ελαιοποίησης, οι συνθήκες ελαιοποίησης, η μεταφορά του τελικού προϊόντος από το ελαιουργείο στον χώρο του παραγωγού και οι συνθήκες αποθήκευσης συνθέτουν τους παράγοντες που επηρεάζουν την ποιότητα του υγρού χρυσού.

Σχετικά άρθρα

Back to top button
Close
Close