Οικονομία και Κοινωνία

Έναντι λογαριασμού… και λίαν συντόμως με κουπόνια…

Έχει γραφτεί και σε προηγούμενα άρθρα ότι το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδος είναι το βασικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα. Η έλλειψη σοβαρότητας, η ασυνέπεια και η εξαπάτηση αποτελούν τα βασικά συστατικά του. Επιπλέον, παρατηρείται το φαινόμενο της ανακύκλωσης προσώπων, επιλέγοντας την αλλαγή παράταξης ή την προσωρινή απόσυρση από την πρώτη γραμμή. Κάποιες φορές οι πολιτικοί φθάνουν στο σημείο να ιδρύσουν νέο κόμμα δίνοντας ονόματα που προσβάλουν την κοινή λογική με σκοπό να προσελκύσουν απηυδισμένους πολίτες.

Την ίδια στιγμή στην ολομέλεια της Βουλής δεν διατυπώνονται σοβαρά επιχειρήματα με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Οι αρχηγοί των κομμάτων καταναλώνονται σε διαλόγους εντυπώσεων προσπαθώντας να «ταπώσουν» τον συνομιλητή τους. Από κάτω οι βουλευτές χειροκροτούν επικροτώντας τους ομιλητές για να τα βλέπει ο «χαζός» πολίτης και να αισθάνεται ικανοποιημένος.

Από το 1980 γίνεται λόγος για την καταπολέμηση της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής. Έχουν περάσει 36 χρόνια και δεν έχει αλλάξει τίποτα. Οι υποδομές έχουν χειροτερέψει, η παιδεία «ταλαιπωρείται» από τον εκάστοτε υπουργό και ο πολίτης αισθάνεται ανασφαλής αντιμετωπίζοντας παράλληλα τη δύσκολη καθημερινότητα. Από το 2010 και πλέον παγιώθηκε η μισθολογική κλίμακα του «έναντι». Ο κάθε εργαζόμενος λαμβάνει από την επιχείρηση αντί για μισθό, ένα επίδομα και όσο για τα υπόλοιπα βλέπουμε σε βάθος χρόνου. Αυτό που δεν συνειδητοποιούν οι εργοδότες είναι το εξής. Η μη πληρωμή των δεδουλευμένων εντείνει την έλλειψη ρευστότητας, με αποτέλεσμα να πλήττονται οι ίδιες οι επιχειρήσεις που δεν πλήρωσαν τους υπαλλήλους τους. Βέβαια, η κατάσταση του έναντι βρίσκεται σε διαδικασία μετατροπής κουπονιών. Αντί για ρευστό, ορισμένες εταιρείες πληρώνουν μέρος της μισθοδοσίας με κουπόνια και ο εργαζόμενος έχει τη δυνατότητα να τα εξαργυρώσει με προϊόντα από συνεργάτη του εργοδότη του. Εάν αυτό παγιωθεί, τότε η χρήση πλαστικού χρήματος δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα. Όταν λοιπόν δεν υπάρχει ρευστό, πως είναι δυνατόν να κινηθεί το χρήμα και να εισπραχθούν οι φόροι;

Οι Έλληνες, λόγω της αναξιοπιστίας των κυβερνήσεων και των τραπεζών, έχουν αδειάσει τους λογαριασμούς τους και η πολιτεία με τη σειρά της όταν προχωρά σε κατάσχεση ανακαλύπτει μηδενικό υπόλοιπο. Κανένας πολιτικός μέχρι τώρα δεν έχει δικαιολογήσει ότι η αύξηση των φόρων συνοδεύεται από επιπλέον παροχές για τους πολίτες. Γίνεται λοιπόν κατανοητό ότι η λύση του προβλήματος δεν είναι η αχρήματη κοινωνία, αλλά η ανταποδοτικότητα. Ο μοναδικός τρόπος μείωσης της φοροδιαφυγής είναι η παροχή ποιοτικών υπηρεσιών. Έτσι, η κοινωνία θα νιώθει την ανάγκη να στηρίξει το κράτος πληρώνοντας φόρους, αφού θα απολαμβάνει υπηρεσίες ιατρικής περίθαλψης, ασφάλειας, γρήγορης εξυπηρέτησης, δίκαιης μεταχείρισης, σωστής ενημέρωσης, ελκυστικής εκπαίδευσης (τα σχολεία μας είναι σαν φυλακές), σύγχρονο και ασφαλή οδικό δίκτυο κ.α.



Πόσα παραδείγματα να παραθέσει κανείς όταν στελέχη εταιρείας διαχείρισης ηλεκτρικής ενέργειας καταχρώνται χρήματα, εξάγουν τα κλεμμένα στο εξωτερικό και η δικαιοσύνη τους ζητά να επιστρέψουν ψίχουλα; Πότε θα κατασκευαστεί ο βόρειος οδικός άξονας Κρήτης ώστε να μην χάνονται ανθρώπινες ζωές; Πότε θα ξεκινήσει το έργο υλοποίησης του νέου αεροδρομίου; Γιατί τόσα χρόνια δεν αναβαθμίζουν το Νίκος Καζαντζάκης; Αυτά τα ερωτήματα δεν έχουν απαντηθεί με πράξεις, βοηθώντας μας να κατανοήσουμε το μέγεθος της κοροϊδίας.

Την ίδια στιγμή τα τηλεοπτικά κανάλια προβάλουν εκπομπές χειρίστου επιπέδου. Αυτό βέβαια δεν συμβαίνει μόνο στη χώρα μας. Είναι παγκόσμιο φαινόμενο και συντονισμένα εκφυλίζεται το ανθρώπινο είδος. Μηνύματα ηθικής, τιμιότητας, αφοσίωσης, εργασίας, πίστης, μηνύματα που να ενισχύουν τον θεσμό της οικογένειας έχουν εξαφανισθεί. Τα παιδιά μας εμφανίζουν επιθετική συμπεριφορά στα σχολεία, στοιχείο που είναι άμεσα συνδεδεμένο με την απουσία των γονέων λόγω των αυξημένων υποχρεώσεων, αφήνοντας τη διαπαιδαγώγησή τους στην τηλεόραση και τα μέσα κοινωνικής αποξένωσης. Επικουρικά λειτουργούν και τα βιντεοπαιχνίδια, «μαθαίνοντας» στα παιδιά πως να έχουν παραβατική συμπεριφορά. Όταν λοιπόν συμβεί το μοιραίο, η κοινωνία αναρωτιέται τους λόγους ενός εγκλήματος ή μιας ακραίας συμπεριφοράς. Έχουμε σταματήσει να σκεφτόμαστε, και λειτουργούμε όπως μας δείχνει η τηλεόραση. Ζούμε και εκφραζόμαστε όπως στην τηλεόραση, και συμπεριφερόμαστε όπως μας δείχνει η τηλεόραση.

Ένα ακόμη σοβαρό ζήτημα που βρίσκεται σε εξέλιξη είναι η αλλοίωση της σύστασης του πληθυσμού της Ελλάδος. Σημαντικός αριθμός της ελληνικής κοινωνίας έχει μεταναστεύσει στο εξωτερικό. Οι νέοι που παραμένουν στην Ελλάδα δυσκολεύονται να δημιουργήσουν οικογένεια με αποτέλεσμα ο πληθυσμός να γερνάει. Οι δύσκολες οικονομικά συνθήκες αυξάνουν τα προβλήματα υγείας και η αδυναμία νοσοκομειακής περίθαλψης δεν βοηθά στη διατήρηση του πληθυσμού. Την ίδια στιγμή το κενό καλύπτεται από τις ροές μεταναστών από μουσουλμανικές χώρες. Έτσι προοδευτικά η χώρα μας αλλάζει. Δεν αμφιβάλλω ότι σύντομα θα δούμε να εμφανίζεται πολιτικό κόμμα που θα τους εκπροσωπεί. Τα πράγματα είναι σοβαρά και η χώρα μας δυστυχώς έχει την ατυχία να κυβερνάται διαχρονικά από ανθρώπους που δεν ενδιαφέρονται για τον Έλληνα και την Ελλάδα. Αυτήν την περίοδο κάποιοι βάζουν το ερώτημα της παραμονής της Ελλάδος στην ευρωζώνη. Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι ότι εάν η χώρα μας οδηγηθεί σε έξοδο από το ευρώ, δεν έχουμε άξιους πολιτικούς να διαχειριστούν τη μετάβαση στη νέα κατάσταση. Κανείς από το υπάρχον πολιτικό προσωπικό δεν είναι άξιος να λάβει τις κατάλληλες αποφάσεις ώστε οι Έλληνες να αισθανθούν ότι το αδιέξοδο και η αβεβαιότητα ανήκουν στο παρελθόν. Αντιθέτως, νιώθουμε ότι η χώρα βαδίζει δίχως προορισμό και σχέδιο.

Η πραγματική επανάσταση δεν είναι αυτό που ακούγεται συχνά στους ραδιοτηλεοπτικούς δέκτες. Δηλαδή, «να σηκωθούμε από τον καναπέ και να βγούμε στους δρόμους». Βλέπετε να υπάρχει κάποιος ηγέτης, ο οποίος είναι κοινής αποδοχής; Οι εργατοπατέρες έχουν εξαφανισθεί και όσοι ανακατεύονται με τον συνδικαλισμό έχουν αποτύχει. Τόσα χρόνια οι αγρότες κλείνουν τους δρόμους (Και να ήταν μόνο αυτοί;). Ποιο το αποτέλεσμα; Ασχολούνται με τη συμπλήρωση της «φόρμας 6» και τις επιδοτήσεις. Αυτές οι ενισχύσεις έπληξαν τη δημιουργικότητα των αγροτών. Με άλλα λόγια, ο παραγωγός αναπαύθηκε λαμβάνοντας ένα ακόμη ετήσιο βοήθημα/εισόδημα δίχως να ασχολείται με την παραγωγή ποιοτικού προϊόντος. Οι επιδοτήσεις όπως τις ξέρουμε πρέπει να καταργηθούν και να δοθεί υψηλότερη τιμή στο προϊόν που να ενισχύσει οικονομικά την αγροτική τάξη.

Επιπρόσθετα, ο αγρότης πρέπει να σπουδάζει λαμβάνοντας πτυχίο ώστε να έχει την κατάλληλη γνώση, δίνοντας με αυτόν τον τρόπο πρόσθετη αξία στο προϊόν του. Ο μαθητής πρέπει να γνωρίσει τα ενδημικά φυτά και τις καλλιέργειες της περιοχής του ώστε να έχει τη γνώση να διαχειριστεί σωστά τη γη του. Έτσι θα μάθει να προστατεύει το περιβάλλον, να παράγει ποιοτικό προϊόν και να συμβάλλει στην ανταγωνιστικότητα της αγροτικής οικονομίας. Μήπως θα πρέπει να εισαχθεί στην εκπαίδευση μάθημα που να αφορά στη γεωργία; Πότε επιτέλους θα ιδρυθεί σύγχρονη Γεωργική Σχολή στην Κρήτη με εξειδίκευση στα προϊόντα που παράγει το νησί;

Κλείνοντας, είναι εξαιρετικά κρίσιμο την επόμενη φορά και κάθε φορά, οι πολιτικές επιλογές των Ελλήνων σε κόμματα και πρόσωπα να είναι σωστές και προς όφελος της Ελλάδας.

Σχετικά άρθρα

Back to top button
Close
Close