Εκουσία Πλάνη

Η αυγή της συμμορίας στο λυκόφως της δημοκρατίας

Η δημοκρατία πάσχει, επειδή καλοπιάνει τα κωλόπαιδα και τους αλήτες. Δυστυχώς η νεοελληνική δημοκρατία της μεταπολίτευσης είναι μια Ελληνίδα μάνα, που φτιάχνει αγόγγυστα ιδιαίτερο φαγητό στον κανακάρη της, όταν εκείνος δεν τρώει …μπάμιες.

caffeine adv2020b

Η δημοκρατία μετά τη χούντα δεν καλλιέργησε την ιδιότητα του πολίτη (citizenship), αλλά την ιδιότητα του καλοπερασάκια ή του καπάτσου, εκείνου που ευδοκιμεί παρασιτικά εις βάρος των εργαζομένων κορόιδων και των θεσμών της ισονομίας. Καθώς εδραιωνόταν κοινοβουλευτικά η δημοκρατία και επικρατούσε κοινωνική ειρήνη στην Ελλάδα, ενέσκηψε ο θυελλώδης Δόκτωρ Ζιβάγκο και αντί ενός πολίτη (citizen) διαμόρφωσε τον homo pasokus, που μεσουράνησε αισθητικά στις λαϊκές πίστες και έδρεψε ηθικές δάφνες με τα πακέτα Ντελόρ. Εν πάση περιπτώσει, αγκάλιασε ασμένως την διάθεση χουντικών συνδικαλιστών να δηλώσουν ακραιφνείς «πρασινοφρουροί» και έκανε βουλευτές κάποιους πωγωνοφόρους ευρωλιγούρηδες με σαγιονάρες και μαύρο νύχι. Τα πιο επιφανή στελέχη του ήσαν αριστεροί, που προσχώρησαν προσφυώς στο πασοκικό συμπίλημα, για να σταδιοδρομήσουν κοινοβουλευτικά σε λαϊκές περιφέρειες ως αντικομμουνιστές!

Η μεταπολιτευτική δημοκρατία έδωσε χώρο ύπαρξης σε παράσιτα. Οι φίλοι μου μετριοπαθώς υποστηρίζουν ότι μια δημοκρατία το επιτρέπει αυτό, αλλά η άποψή τους ασφαλώς είναι ασπόνδυλη. Η δημοκρατία δεν επιτρέπει την ασυδοσία και απέναντί της οφείλει να προτάσσει το γενικό συμφέρον. Η δημοκρατία δεν είναι ζυμάρι που πλάθεται από τα παράσιτα, αλλά πρέπει να ορίζει τα δικά της αδιαπραγμάτευτα όρια για λόγους διαπαιδαγώγησης του πολίτη, για λόγους κοινωνικής ειρήνης και διασφάλισης του γενικού συμφέροντος. Στη δημοκρατία η δικαστική και η εκτελεστική εξουσία οφείλουν να αναλαμβάνουν και αυτεπαγγέλτως καθήκοντα, για να προστατεύουν το γενικό όφελος από την ασυδοσία και τις κακουργηματικές πράξεις των αυτόκλητων ραβδούχων της πολιτικής, κοινωνικής και ηθικής τάξης. Όσοι τους ψηφίζουν δεν είναι φονιάδες, αλήτες ή παράφρονες και λούμπεν. Είναι μάλλον άνθρωποι σε απόγνωση, που επιλέγουν απελπισμένα κάποιους «τιμωρούς», για να εκδικηθούν την κοινωνική περιθωριοποίηση και την φτώχεια τους, εφόσον χάθηκε η πίστη τους στο αφερέγγυο πολιτικό σύστημα.

neratzoulis neo

Το ελληνικό κοινοβούλιο, λοιπόν, φιλοξενεί ένα ναζιστικό κόμμα που ψηφίστηκε από το εκλογικό σώμα. Δεν επιτρέπεται από το ελληνικό Σύνταγμα να τεθεί εκτός νόμου το εν λόγω κομματικό μόρφωμα, ούτε η ελληνική έννομη τάξη προέβλεπε την δίωξη όσων διαπράττουν συστηματικά πράξεις πολιτικής βίας. Ωστόσο, βάσει των διατάξεων του κοινού ποινικού δικαίου, οι νεοναζί μπορούν να διωχθούν για αντιποίηση αρχής και για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης,  εφόσον επιδιώκουν, λόγω μισαλλοδοξίας, απρόκλητες σωματικές βλάβες εις βάρος τρίτων,  μεταναστών και ιδεολογικών αντιπάλων τους. Εξάλλου, οι αξιόποινες πράξεις του αντιρατσιστικού νόμου  διώκονται αυτεπαγγέλτως.

Η εγκληματική δράση των νεοναζί μπορεί να περιοριστεί, αν απομονωθούν, όχι μόνο πολιτικά, αλλά κοινωνικά και επικοινωνιακά. Το τελευταίο είναι δύσκολο, διότι το αίμα «πουλάει». Να θυμόμαστε ότι τον δρόμο της γοητευτικής νομιμότητας έστρωσε ο εκλιπών από το εθνικό κοινοβούλιο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός και τα επιφανή στελέχη του, που υπουργοποιήθηκαν μόλις προσχώρησαν ως καλοί Σαμαρείτες στη κυβερνητική δεξιά. Τους νεοναζί νομιμοποιούν οιονεί και κάποιοι  γραβατοφορεμένοι περισπούδαστοι λιμοκοντόροι που κοάζουν περί του ενδεχομένου μιας σοβαρής κομματικής δεξιάς συγκυβέρνησης και ήδη το αβγό του φιδιού εκκολάπτεται επισήμως.

Ο πρωθυπουργός νομίζει ότι θα καρπωθεί ξανά «κάλπικα ψηφουλάκια» και δεν διατάσσει να διωχθούν επειγόντως οι νεοναζί ως εγκληματίες. Δεν έχει ιδέα τι εστί γκανγκστερική οργάνωση. Αφήνει την Εισαγγελία «να μελετά το ενδεχόμενο να αποδοθεί κατηγορία περί σύστασης εγκληματικής οργάνωσης και να διωχθούν σε βαθμό κακουργήματος μέλη, στελέχη ή βουλευτές» της νεοναζιστικής παραμόρφωσης. Όσο αφήνει η πολιτεία χώρο να αναπτύσσονται τέτοια θεσμικά παράσιτα και δεν δρα αστραπιαία και αμείλικτα με γνώμονα το κοινό συμφέρον και το γενικό όφελος, τότε αναπόδραστα η δημοκρατία πάσχει. Ο καπετάνιος δεν κουμαντάρει το σκάφος, όταν δεν πατάσσει την ανταρσία ακαριαία. Οι μούτσοι θα πάρουν το πλοίο και θα σηκώσουν το μαύρο πειρατικό μπαϊράκι.

Κοντολογίς, νομίζω ότι το φαινόμενο είναι πολύ πιο σύνθετο από μια απλή πολυπλόκαμη μαφιόζικη οργάνωση και ότι οι σχέσεις του ακατανόμαστου κόμματος με το παρακράτος και άλλες κρατικές υπηρεσίες μπορεί να είναι ακόμη πιο περίπλοκες, εφόσον –μας λένε οι αυτόπτες μάρτυρες- στο ένα μέτρο της δολοφονίας παρίσταντο ένστολοι της εκτελεστικής εξουσίας. Στο λυκόφως της δημοκρατίας προβάλλει θριαμβευτική η αυγή του συμμορίτη και οικοδομείται ο πρόστυχος παρασιτικός παράδεισος της αλητείας και του φόβου. Αυτός ο γκανγκστερικός παράδεισος  είναι η ταφόπλακα του γενικού συμφέροντος και της κοινωνικής ειρήνης. Οι ανήσυχοι και ικανοί νέοι δεν θα ζήσουν σε τέτοια κόλαση και φεύγουν από την χώρα. Απέναντι σε αυτούς και στους γονείς τους, που θα μείνουν πίσω, ας αναλάβει ευθύνη ο πρωθυπουργός. Αλλιώς, θα άρχει υπό την ανοχή των συμμοριτών και των ομοδόξων τους, που φαίνεται να προσδοκεί ότι θα τον στηρίζουν κοινοβουλευτικά στον αιματοβαμμένο καραγκιόζ-μπερντέ της τρικλίζουσας δημοκρατίας μας.

Κώστας Θεολόγου

Κώστας Θεολόγου

Ο Κώστας Θεολόγου είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Ιστορίας και Φιλοσοφίας του Πολιτισμού και Διευθυντής του Τομέα Ανθρωπιστικών, Κοινωνικών Επιστημών και ΔΙκαίου στη Σχολή ΕΜΦΕ του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη τον Οκτώβριο του 1960 και αποφοίτησε από το Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σπούδασε Νομικά και Πολιτική Επιστήμη στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης (Paris-I, Pantheon Sorbonne) στην Κοινωνική Ιστορία και Κοινωνική Θεωρία με τον Jean-Marie Vincent, εισηγητή της Σχολής της Φραγκφούρτης στη Γαλλία. Το διδακτορικό δίπλωμά του από τον Τομέα Ανθρωπιστικών, Κοινωνικών Επιστημών και Δικαίου της Σχολής Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών του ΕΜΠ (2006) εστιάζει στις κοινωνικές ταυτότητες και στην Κοινωνιολογία του Πολιτισμού σε πολυεθνικά αστικά περιβάλλοντα. Διδάσκει σε προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και σε άλλα πανεπιστήμια. Έχει διδάξει στην τριτοβάθμια ιδιωτική και στη δευτεροβάθμια δημόσια εκπαίδευση. Έχει δημοσιεύσει μονογραφίες, μεταφράσεις, συγγράμματα και έχει επιμεληθεί σημειώσεις μαθημάτων για διδακτικές ανάγκες. Έχουν δημοσιευθεί ή βρίσκονται υπό έκδοση εργασίες του (άρθρα ή κεφάλαια) σε ξενόγλωσσα και ελληνικά περιοδικά ή συλλογικούς τόμους. Κριτικά σχόλιά του για νέες εκδόσεις έχουν δημοσιευθεί στα περιοδικά Εντευκτήριο, Διαβάζω, Το Δέντρο, Οδός Πανός κ.α. Κείμενά του βρίσκονται επίσης στα περιοδικά Αντί, Μουσική, Άρδην, Νέμεσις και στις εφημερίδες Μακεδονία, Η Εφημερίδα των Συντακτών, Η Αυγή, Τα Νέα κ.α.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Back to top button