Εκούσια Πλάνη

Μπαλωθιές και τεστοστερόνη

Ένας Ελβετός τουρίστας τραυματίστηκε τις προάλλες στο Ρέθυμνο από άσκοπο πυροβολισμό. Ο τουρίστας καθόταν ως πελάτης το απόγευμα της Κυριακής σε τραπέζι σε χώρο ξενοδοχείου περιφερειακά του Ρεθύμνου. Αναπάντεχα μία σφαίρα πυροβόλου όπλου καρφώθηκε στο πόδι του. Επικράτησε αναταραχή, ειδοποιήθηκαν οι αρμόδιοι του ξενοδοχείου και ο τραυματίας μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Οι γιατροί αφαίρεσαν τη σφαίρα από το πόδι του άτυχου άνδρα.

Θυμάμαι προ εικοσαετίας, στην ίδια περιοχή, την περίπτωση ενός νεαρού Γερμανού που κατέφτασε νιόπαντρος για το μήνα του μέλιτος στη λεβεντογέννα νήσο και μια σφαίρα σφηνώθηκε στο κρανίο του από ελεύθερη πτώση. Σωριάστηκε νεκρός δίπλα στη σύντροφό του. Φαίνεται πως κάποιες εορταστικές μπαλωθιές έπεφταν στα πέριξ και ορισμένα αδέσποτα βλήματα απέκτησαν φονική τροχιά. Το επεισόδιο πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων, διότι πώς να θίξεις τον δραχμοφόρο τουρισμό με τέτοιες θλιβερές και «εκφοβιστικές» αναφορές, και νομίζω ότι δεν υπήρξε κάποια δίωξη εκ μέρους της Αστυνομίας. Σε αυτή την φρέσκια υπόθεση με τον απλό τραυματισμό στο πόδι, η τοπική αστυνομία ερευνά την υπόθεση της προέλευσης της «αδέσποτης» σφαίρας ύστερα από καταγγελία του τραυματία, όπως έγραψαν οι εφημερίδες, και όχι αυτεπαγγέλτως.

Υπάρχει ένας νόμος του 1993,  που προβλέπει τη ρύθμιση θεμάτων που αφορούν όπλα, πυρομαχικά, εκρηκτικές ύλες, εκρηκτικούς μηχανισμούς και άλλες διατάξεις. Στο μεταξύ, όμως, έχει θεσπιστεί πιο πρόσφατος νόμος για την τρομοκρατία,  και έχει προστεθεί ένα νέο άρθρο στον Ποινικό Κώδικα με τίτλο «Τρομοκρατικές πράξεις».  Αυτό το άρθρο παρέχει το νομικό ορισμό στην τρομοκρατική πράξη (απαριθμούνται οι πράξεις που θεωρούνται τρομοκρατικές), θεσμοθετεί την ποινική αντιμετώπιση του ατομικού τρομοκράτη, επιμηκύνει στα 30 έτη -από τα 20- την παραγραφή για τα σχετικά αδικήματα, προβλέπει βαρύτατες ποινές για όσα από αυτά εκλαμβάνονται ως προπαρασκευαστικές ενέργειες για την τέλεση τρομοκρατικής πράξης, και καθιερώνει την άσκηση ποινικής δίωξης κατά όποιου «απειλεί σοβαρά την τέλεση» ενός από τα ανωτέρω αδικήματα που χαρακτηρίστηκαν ως τρομοκρατικές πράξεις. Στο ίδιο άρθρο (187Α), λοιπόν,  προβλέπεται ως τρομοκρατική πράξη η πρόκληση  βαριάς σωματικής βλάβης.



Μπορεί στην Κρήτη να μην πονούν τα παλικάρια, αλλά οι σφαίρες πληγώνουν άλλους κεντροευρωπαίους «πελάτες μας», που διαθέτουν ολιγότερη τεστοστερόνη από τους γηγενείς. Ωστόσο, είναι άδικο να επικεντρώνουμε την κριτική μας στην παχύρρευστη ορμόνη του αδάμαστου νοτιοβαλκάνιου και στην αναπηρία της εκτελεστικής εξουσίας. Εξίσου ανίκανη αποδεικνύεται η νομοθετική εξουσία παρά την θέσπιση σχετικών νόμων: δεν τηρούνται, άρα δεν εφαρμόζονται. Αυτό επιβαρύνει και την πάσχουσα δικαστική εξουσία, που υποκύπτει σε διακρίσεις καταργώντας εν τοις πράγμασιν την ισονομία των υποτιθέμενων πολιτών.

Στην Ελλάδα επικρατεί ασυδοσία εν γένει, αλλά και κατά περιοχές, ακόμη και φιλήσυχες σε σχέση με την αδάμαστη λεβεντογέννα, όπως η Λέσβος, λόγου χάρη. Με την ασέβεια των θεσμών και των νόμων και του γενικότερου καταστατικού πλαισίου, όπως το Σύνταγμα της χώρας μας είναι ανέφικτη μια φόρμουλα στην οποία θα συμμορφωθούν οι ατίθασοι. Οι 29 Γερμανοί «κατασκευαστές» νομοθεσίας στη Γκρίχενλαντ οφείλουν να λάβουν υπόψη τους ότι, επειδή οι ελληνικές δυνάμεις καταστολής πόρρω απέχουν –ακόμη- από μια Βέρμαχτ, σε πολλές περιοχές η εκτελεστική εξουσία χωλαίνει σοβαρά, και δεν θα ορθοποδήσει.

Ίσως η κρίση, όμως, αναδεικνύει τα ελλείμματα του ελληνικού κράτους, τη θεσμική αβελτηρία, την κυριαρχία των συμφερόντων και τη δυσώδη ιδιοτέλεια. Ο μόνος τρόπος για να προτείνω εγκράτεια στις μπαλωθιές, στην αυτοδικία και στον ιθαγενή τσαμπουκά του κάθε αγέρωχου λεβεντομαλάκα είναι να υποδείξω το γενικότερο συμφέρον. Στο γενικότερο συμφέρον οφείλουν να περιλάβουν τα πιο αδύναμα μέλη της οικογένειας και της πατρίδας τους, όσους μέλλουν να γεννηθούν σε συνθήκες σκληρότερης θεσμικής εφαρμογής και υποχρεωτικής ισονομίας. Αν οι «ανυπότακτοι» αποβάλλουν εθελουσίως την επαρμένη δύναμη που έχουν να παραμένουν αποτελεσματικά ασυμμόρφωτοι προς τας υποδείξεις, θα αποδειχθούν πραγματικά ελεύθεροι, διότι ελεύθερος πολίτης θεωρείται όποιος επιλέγει να αυτοδεσμευτεί στο γενικό καλό προς όφελος του δημοσίου (res publica), αλλιώς παραμένει ένας άξεστος κουμπουροφόρος περιθωριακός ραγιάς.

Ως ελεύθεροι και αυτοδεσμευμένοι πολίτες θα συμβάλουν καταλυτικά με την αληθινά ρωμαλέα στάση τους στον σταδιακό περιορισμό της πολιτικής (civic) ανισότητας, θα επιτρέψουν την θεσμική εξέλιξη και εφαρμογή των νόμων και συνάμα θα αποδείξουν έμπρακτα τον σεβασμό τους στην ισονομία όλων των συμπολιτών. Και τούτο μπορούν να το κάνουν μόνο αν επιτρέψουν να εμβολιαστεί με ολίγη γνώση η στενότατη χαραμάδα ανάμεσα στις μπαλωθιές και στην τεστοστερόνη τους.

Κώστας Θεολόγου

Ο Κώστας Θεολόγου είναι επίκουρος καθηγητής Ιστορίας και Φιλοσοφίας του Πολιτισμού στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη (4.10.1960). Έχει διδακτικά καθήκοντα στο ΕΜΠ από το 2006. Παράλληλα διδάσκει (από το 2009) Ανθρωπογεωγραφία και Υλικό Πολιτισμό της Ευρώπης ως Σύμβουλος Καθηγητής στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο στη Σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών. Σε μεταπτυχιακό επίπεδο διδάσκει στο Τμήμα Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας των Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, και στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. Δίδαξε από το 2010 στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Έχει δημοσιεύσει βιβλία, σημειώσεις μαθημάτων για διδακτικές ανάγκες, εργασίες σε ξενόγλωσσα και ελληνικά περιοδικά ή/και συλλογικούς τόμους, μεταφράσεις και επιμέλειες βιβλίων, κριτικά άρθρα σε εφημερίδες, περιοδικά κ.α. Είναι απόφοιτος του Πειραματικού Σχολείου Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1978). Σπούδασε Νομικά και Πολιτική Επιστήμη στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1983). Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris-I, Panthéon Sorbonne) στην Κοινωνική Ιστορία και Κοινωνική Θεωρία με τον Jean-Marie Vincent, εισηγητή της Σχολής της Φραγκφούρτης στη Γαλλία (1986). Το διδακτορικό δίπλωμά του από τον Τομέα Ανθρωπιστικών, Κοινωνικών Επιστημών και Δικαίου (ΑΚΕΔ) της Σχολής Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών (ΣΕΜΦΕ) του ΕΜΠ (2006) επικεντρώνεται στη διαμόρφωση συλλογικής ταυτότητας και στη Φιλοσοφία του Αστικού Πολιτισμού και της Τεχνολογίας. Η κύρια θεματική περιοχή της έρευνάς του είναι ο πολιτισμός και οι συνιστώσες του και οι περιοχές της περιλαμβάνουν ενδεικτικά την πολιτισμική σύμμειξη (acculturation), κομβική έννοια για την φάση διαμόρφωσης πολυπολιτισμικών σφαιρών σε όλο τον κόσμο, τη σχέση ιδιωτικού και δημόσιου χώρου και την ιδιότητα του πολίτη (Citizenship) στην ελληνική κοινωνία, τη σχέση Φιλοσοφίας, Κουλτούρας και Τέχνης, τον μηχανισμό διαμόρφωσης προτύπων κατανάλωσης κ.α.

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button
Close
Close