Τα αυτονόητα που (πρέπει αλλά) συχνά ξεχνούν οι εκλεγμένοι δημοτικοί άρχοντες | του Βαγγέλη Βαρνακιώτη

Εμπνεύστηκα αυτή την ανάρτηση βλέποντας σήμερα να απομακρύνεται ένα «κουφάρι» από περίπτερο, που από χρόνια «στόλιζε» το πεζοδρόμιο, απέναντι από το νοσοκομείο Αγίου Νικολάου, δίπλα στην είσοδο του κυκλοφοριακού πάρκου.

Ζούμε σε μια εποχή που ακόμα και τα αυτονόητα παρουσιάζονται ως «έργα» ή «μεγάλα σχέδια».
Όμως η αλήθεια είναι απλή: όταν εκλέγεσαι για να υπηρετήσεις τον δήμο, αυτά είναι τα στοιχειώδη που ΟΦΕΙΛΕΙΣ να κάνεις:

Καθαριότητα και υποδομές
Δεν είναι κατόρθωμα να έχουμε καθαρούς δρόμους, καλά συντηρημένα πεζοδρόμια και λειτουργικό φωτισμό. Είναι το βασικό καθήκον. Αν δεν μπορεί να το εξασφαλίσει ένας δήμος, χάνει τον λόγο ύπαρξής του.

Σεβασμός στον δημότη
Οι πολίτες δεν είναι «ψηφοφόροι της μιας μέρας». Είναι οι άνθρωποι που πληρώνουν δημοτικά τέλη και αξίζουν ανταπόδοση. Χρειάζονται διάλογο, όχι αδιαφορία. Χρειάζονται ενημέρωση, όχι κρυφές αποφάσεις πίσω από κλειστές πόρτες.

Διαφάνεια στα οικονομικά
Κάθε ευρώ του δήμου είναι χρήμα του πολίτη. Δεν χωράνε σπατάλες, «ρουσφέτια» ή έργα βιτρίνας. Διαφάνεια σημαίνει ξεκάθαρη διαχείριση και λογοδοσία για κάθε απόφαση.

Άμεση αντιμετώπιση προβλημάτων
Λακκούβες, καμένες λάμπες, πλημμυρισμένοι δρόμοι, εγκαταλελειμμένοι χώροι πρασίνου. Δεν χρειάζονται χρόνια μελέτες για να λυθούν – χρειάζεται θέληση, οργάνωση και δουλειά.

Λογοδοσία και σεμνότητα
Η εξουσία στον δήμο δεν είναι προσωπικό κατόρθωμα, αλλά εντολή υπηρεσίας. Ο εκλεγμένος πρέπει να λογοδοτεί, να δέχεται την κριτική και να λειτουργεί με σεμνότητα, χωρίς αλαζονεία.

Αυτά είναι τα αυτονόητα. Αυτά είναι το «ελάχιστο».Δεν είναι «προεκλογικό πρόγραμμα», είναι η καθημερινή υποχρέωση όσων μας ζητούν την ψήφο.

Οι πολίτες δεν ζητούν θαύματα. Ζητούν να γίνονται σωστά τα απλά, τα καθημερινά. Κι εκεί κρίνεται ποιος αξίζει πραγματικά τη θέση του.

Δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια ούτε «μεγαλεπήβολα» σχέδια για να αποδείξει κάποιος ότι σέβεται την ψήφο των πολιτών. Αρκεί να κάνει τα αυτονόητα, με συνέπεια και διαφάνεια:

• Να κρατά καθαρή την πόλη.
• Να φροντίζει για ασφαλείς δρόμους, πεζοδρόμια και φωτισμό.
• Να ακούει τους δημότες και να στέκεται δίπλα τους, όχι απέναντί τους.
• Να αξιοποιεί σωστά τα χρήματα του δήμου, χωρίς σπατάλες και «ρουσφέτια».
• Να λογοδοτεί, να ενημερώνει και να δέχεται την κριτική με σεβασμό.

Αυτά δεν είναι χάρη. Είναι το ελάχιστο. Οι εκλεγμένοι δημοτικοί άρχοντες δεν ήρθαν για να μας θυμίζουν τι θα κάνουν, αλλά για να τα κάνουν. Αρκετά με τις μεγάλες κουβέντες. Από εδώ και πέρα μετράνε μόνο οι πράξεις.

Η τοπική αυτοδιοίκηση δεν είναι χώρος για προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά για καθημερινή υπηρεσία προς τον πολίτη. Ας απαιτήσουμε, λοιπόν, τα αυτονόητα. Γιατί αυτά είναι η βάση για όλα τα υπόλοιπα.