ΑΡΘΡΑ

Βάλτε τώρα που… γυρίζει, αδέρφια!

Ο θίασος, μπουλούκ ασκέρ. Το έργο, σαν κακογυρισμένη μαυρόασπρη ταινία του περασμένου αιώνα και μάλιστα παλιάς κόπιας που δεν βλέπεται με τίποτα. Κι’ όμως, οι πρωταγωνιστές επιμένουν να παρουσιάζουν την «δουλειά» τους, ως πρωτότυπο αριστούργημα, κι’ ας ακούν καθημερινά το κοινό από την πλατεία να τους γιουχάρει και να σηκώνεται να φεύγει από το θέατρο…

Ο περιοδεύων ανά τον κόσμο, ως… κοσμοπολίτης γυρολόγος, πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, κάθε τόσο πετάει κι’ από μια παρόλα (συνήθως σε ξένο μέσο…) για τα «πεπραγμένα» του, έτσι για να (νομίζει ότι…) παραμένει στο προσκήνιο φιλοδοξώντας ενδεχομένως πως σε κάποιο τέρμινο θα επιστρέψει εν τη αρχηγία του σε όποιο (από)κομμα αφήσει πίσω του ο βουλιμικός διάδοχός του. Το τελευταίο του «χτύπημα» οι δηλώσεις του ότι για τα χάλια μας και τα μνημόνια στα οποία μας οδήγησαν, φταίει ΜΟΝΟ ο Καραμανλής και η πενταετής διακυβέρνησή του! Ο ίδιος και το… οικογενειακό κόμμα του, δεν έχουν καμμιά, αναδρομική έστω, ευθύνη. Δεν εμπέδωσε αυτό το πελατειακό κράτος, την εγκληματική υπερδιόγκωση του δημοσίου, τις με δανεικά παροχές, την ανάδειξη της διαφθοράς σε… φιλοσοφία, δεν θεμελίωσε την… «αρχή» της ήσσονος προσπάθειας. Και στην συνέχεια, όταν το οικοδόμημα κατέρρευσε, δεν ήταν ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου που όταν χρειάζονταν άμεσες και ραγδαίες ανατροπές και εκσυγχρονισμοί, για να μην τα χαλάσει με τους «πελάτες», προτίμησε τις άγριες οριζόντιες περικοπές, αντί για τις διαρθρωτικές αλλαγές που πίεζε η τρόικα…

Άκουσαν τις παπανδρεϊκές ( σε κουραστική επανάληψη…) βολές, κι’ άναψαν και κόρωσαν οι Ηρακλείς του καραμανλισμού- του νεώτερου! Ο ίδιος, πέντε χρόνια τώρα, δεν μιλάει, δεν εξηγεί, δεν απολογείται, δεν συνεισφέρει κάτι στον διάχυτο προβληματισμό και την αγωνία για το αύριο-ως Βούδας της Ραφήνας, αφήνει τα θλιβερά του εξαπτέρυγα να υπερασπίζονται την πολιτεία του. Δεν αναφέρονται, όμως, στις προσλήψεις 140.ΟΟΟ (ελέω Παυλόπουλου) στο δημόσιο, τις εξαγγελίες για μονιμοποιήσεις… 300.000 «συμβασιούχων», την αναδρομική τακτοποίηση των «επιτυχόντων» προ 8ετίας… αγροφυλάκων, την εκτίναξη του δημόσιου χρέους και την εξωπραγματική διεύρυνση του ελλείμματος, για τα «νόμιμα, άρα ηθικά» των πρωτοκλασάτων τους, την (από)διάλυση της δημόσιας διοίκησης! Λένε μόνο, ότι… λίγο πριν το ναυάγιο, ο Β’ ζήτησε να γίνουν περικοπές, να ληφθούν περιοριστικά μέτρα, να συμφωνήσει η αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ σε πολιτική λιτότητας-κι’ εκείνη, με τη σκέψη στραμμένη στην βέβαιη εκλογική νίκη, αρνιόταν, σαμποτάριζε τις όποιες ιδιωτικοποιήσεις, δούλευε πάνω στο «λεφτά υπάρχουν», και προκαλούσε πρόωρες εκλογές με μοχλό την εκλογή Προέδρου (κάτι σας θυμίζει;), αδιαφορώντας για την χιονοστιβάδα που είχε αρχίσει… Λένε, δηλαδή, μόνο το μέρος της θλιβερής πραγματικότητας που τους συμφέρει!

Για το τι γίνεται τώρα (πια) και από δώ και πέρα, κουβέντα! Όπως και οι συγκυβερνήτες ΝΔ και… τρέχον ΠΑΣΟΚ. Κουκουλώματα, φτιασιδώματα, ατολμίες λόγω… κόστους, μικροπολιτικές «ρυθμίσεις» για εκμετάλλευση του συρρικνούμενου πολιτικού χρόνου, διαιώνιση της νεοελληνικής κατάρας του «βλέποντας και κάνοντας». Με τα μάτια εστιασμένα στις αναπόφευκτες πρόωρες κάλπες, στις κακές για την συγκυβέρνηση δημοσκοπήσεις, στις επίσης αναπόφευκτες εσωκομματικές εκρήξεις την «επόμενη μέρα». Στις οποίες οι δύο «πρώην» γόνοι, πιθανότατα προσβλέπουν. Για να επανέλθουν και πάντως να «δικαιωθούν»…



Και οι… «άλλοι»; Την ίδια αδιέξοδη (για τον τόπο…) πολιτική «φιλοσοφία»: «Μωρέ, ας πάρουμε την εξουσία, και μετά βλέπουμε…»-ο ΣΥΡΙΖΑ. Που μεθοδεύει το αδιέξοδο εκλογής Προέδρου γα να πετύχει πρόωρες κάλπες, που ενώ μέχρι «χθες» μιλούσε για συνεργασίες ακόμη και στην περίπτωση αυτοδυναμίας (που πάει να πει πίστευε στις πολυκομματικές κυβερνήσεις…), τώρα «φτιαγμένος» από τις δημοσκοπήσεις, λέει «η αυτοδυναμία, ή… επαναλαμβανόμενες κάλπες μέχρι τελικής πτώσεως»! Οι «ψεκασμένοι» κρυφοεκλιπαρούν για… κουμπαριές με τον αλαζονικό ηγεμονισμό του ΣΥΡΙΖΑ, μπας και διασωθούν. Η ΔΗΜΑΡ (όση απέμειναν να ακολουθούν τον ευγενή ανύπαρκτο Κουβέλη…) ψάχνει να βρει «μαντρί» μήπως και ξεχειμωνιάσει, είτε στο (όπως τυχόν θα λέγεται) ΠΑΣΟΚ είτε στον ΣΥΡΙΖΑ από τον οποίον… έφυγαν γιατί διαφωνούσαν «δομικά»! Αλλά αυτός δεν τους θέλει- και το δείχνει με αγενέστατη υπεροψία- αν δεν περάσουν κάτω από τα Καυδιανά δίκρανα! Το «Ποτάμι»… περιμένει σαν το κοράκι να τραφεί από τα ψοφίμια (κι’ εμείς περιμένουμε ακόμη το επεξεργασμένο, σοβαρό, κοστολογημένο πρόγραμμά του). το ΚΚΕ στον κατεψυγμένο (πλην συνεπή, αρέσει δεν αρέσει) κόσμο του εύχεται για την εξ ουρανού κατίσχυση του κομμουνισμού…

Αν δεν είχαμε το υπέροχο ελληνικό καλοκαιράκι, τις θάλασσες και τον ζωογόνο ήλιο και την μυστήρια, αξιοθαύμαστη νεοελληνική απαντοχή, θα είχαμε πέσει στα πατώματα…

Θάνος Οικονομόπουλος

Σχετικά άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button
Close
Close