ΑΡΘΡΑ

Σκάλας πνεύμα στην πόλη μας… (του Γιώργου Γουναλάκη)

Όπως είχα προαναγγείλει εδώ και λίγες ημέρες, θα υπήρχε από την πλευρά μου ξεκάθαρη τοποθέτηση για τα δρώμενα στις σκάλες Αγίου Νικολάου και γενικά για το λεγόμενο «πνεύμα της σκάλας» που έχει κατακλύσει την πόλη μας και τα social media τις τελευταίες ημέρες.

Από την πλευρά μου δεν θα ασκήσω κριτική σε κανένα καλλιτέχνη , θεωρώντας ότι η τέχνη είναι κάτι τελείως υποκειμενικό και γενικά πιστεύω ότι ο καλλιτέχνης είναι αυτός που εκθέτει την τέχνη του στην κρίση των πολιτών. Κρίση την οποία θεωρώ απόλυτα υποκειμενική και επιμένω σε αυτό. Φυσικά έχω προσωπική άποψη, την οποία δεν θα την εκθέσω δημόσια σεβόμενος απόλυτα τον κόπο , την προσπάθεια και την έμπνευση των καλλιτεχνών.

Επίσης δεν θα σταθώ καθόλου στο οικονομικό κομμάτι, μιας που πιστεύω ότι ο καλλιτέχνης οφείλει να πληρώνεται για το έργο το οποίο παράγει. Το αν το έργο είναι αυτό που ζητήθηκε , ή αν είναι περισσότερο ή λιγότερο από αυτό που ζητήθηκε, είναι κάτι που στην παρούσα φάση δεν με αφορά. Επίσης η αμοιβή είναι κάτι σχετικό, μιας που η τέχνη γενικά δεν αποτιμάται σε ευρώ.

Εκεί που θα σταθώ άκρως επικριτικά είναι η κατάσταση των σκαλών που επιλέχθηκαν για να παρουσιαστούν τα εικαστικά αυτά δρώμενα. Θεωρώ τις σκάλες αυτές, ως υποδοχείς έργων τέχνης. Ο υποδοχέας του έργου οφείλει να τιμά τον καλλιτέχνη , το έργο του, καθώς και τους επισκέπτες των χώρων που εκτίθενται τα έργα. Δυστυχώς, στον Άγιο Νικόλαο έχουμε παρεξηγήσει πολλά πράγματα και προσπαθούμε να παρουσιάσουμε εικαστικό έργο, εκθέτοντας τους καλλιτέχνες αλλά και τα έργα τους.

Μου κάνει τρομερή εντύπωση ότι στον Άγιο Νικόλαο έχουμε ανθρώπους που πραγματικά έχουν δώσει εξαιρετικά δείγματα γραφής και εμείς επιμένουμε να καλούμε Αθηναίους επιμελητές και λοιπούς σωτήρες – επ αμοιβή, την στιγμή που οι ντόπιοι καλλιτέχνες συνήθως συμμετέχουν και παράγουν έργο ανιδιοτελώς. Στην Κιτροπλατεία υπάρχει μια σκάλα που για μένα δεν είναι απλά σκάλα, αλλά είναι ένα γλυπτό στον χώρο και έχει φιλοτεχνηθεί από την συμπατριώτισσα μας αρχιτεκτόνισσα κ. Μάρω Δαγιάντη. Επίσης μια εντυπωσιακή σκάλα υπάρχει επί της οδού Ακτή Παπα Νικολάου Παγκάλου (λίγο μετά τις «Μούσες»), η οποία έχει φιλοτεχνηθεί από τον συμπολίτη Αρχιτέκτονα κ. Σγουρό Οδυσσέα. Όμως και οι δύο αυτές σκάλες έχουν μείνει χωρίς τα εσωτερικά τελειώματα και ενώ αποτελούν έργα τέχνης για τον ελεύθερο δημόσιο χώρο, εν τούτοις παραμένουν εδώ και χρόνια με σκαλοπάτια από μπετόν , χωρίς καμία επικάλυψη που θα ολοκλήρωνε το έργο των δημιουργών. Επίσης όπως έμαθα πρόσφατα στην σκάλα της Κιτροπλατείας είχε σχεδιασθεί και μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα κουπαστή η οποία δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Αν εξαιρέσεις τις δύο αυτές σκάλες , όλες οι άλλες, παρουσιάζουν τριτοκοσμική εικόνα και σίγουρα δεν προσφέρονται ως υποδοχείς έργων τέχνης καλλιτεχνών. Όταν μάλιστα άκουσα για πρώτη φορά την διάθεση του Δήμου για αξιοποίηση των σκαλών της πόλης, θεώρησα ότι θα ξεκινούσαν από τα απλά, δηλαδή από ένα συμμάζεμα όλων των σκαλών ώστε στο μέλλον να χρησιμοποιηθούν ως υποδοχείς εικαστικών και όχι μόνο εκδηλώσεων.

Απλά να θυμηθούμε ότι υπάρχει μια εκπληκτική – σε μέγεθος – σκάλα επί της οδού Φιλλελήνων, η οποία θα μπορούσε να είχε διαμορφωθεί κατάλληλα σε πολυχώρο εκδηλώσεων και επίσης ως ένα ανοικτό χώρο έκθεσης έργων τέχνης. Όμως για να γίνουν αυτά έπρεπε να υπήρχε σχέδιο διαμόρφωσης και αναβάθμισης των υφιστάμενων σκαλών που πραγματικά αποτελούν μια σημαντική κληρονομιά για την πόλη μας.
Πριν από αρκετά χρόνια είχαμε καταθέσει εγγράφως στο Δημοτικό Συμβούλιο Αγίου Νικολάου, πρόταση για την αξιοποίηση και αναβάθμιση όλων των σκαλών εντός σχεδίου πόλης Αγίου Νικολάου αξιοποιώντας τους ντόπιους Αρχιτέκτονες και Μηχανικούς. Όμως η πρόταση αυτή δεν είχε καμία τύχη – βλέπεις προερχόταν από την τότε Αντιπολίτευση του Δήμου – δηλαδή από ανθρώπους που δεν είχαν δικαίωμα να έχουν άποψη , απλά η παρουσία τους κρίνονταν αναγκαία για την απαραίτητη απαρτία.

Έτσι λοιπόν με αυτά και με αυτά φθάσαμε εδώ. Φθάσαμε να μιλάμε για τέχνη χωρίς να σεβόμαστε στοιχειωδώς τους δημιουργούς και χωρίς να προστατεύουμε καν την όποια προσπάθεια τους. Φθάσαμε να έχουμε Δημοτική Πινακοθήκη χωρίς κλιματισμό και να τολμάμε να προσκαλούμε καλλιτέχνες να εκθέτουν τα εκθέματα τους και να καλούμε κόσμο για να τα απολαύσουν.

Άραγε δεν ταξιδεύετε ; Δεν έχετε παραστάσεις ; Δεν γνωρίζετε τι πρέπει να κάνουμε ; Προφανώς και γνωρίζετε, συνεπώς αδιαφορείτε. Και αυτό προσβάλλει δημιουργούς και εκθέματα. Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη για το θέμα και σίγουρα ο καθένας έχει την δική του. Όμως σιγά σιγά πρέπει να αρχίζουμε να μιλάμε και να διαμορφώνουμε απόψεις κοινά αποδεκτές αν πραγματικά θέλουμε να δούμε το καλό αυτής της πόλης.

Και πριν κλείσω να πω και να υπογραμμίσω ότι δεν έκανα , δεν κάνω και δεν πρόκειται να κάνω ποτέ καμία σπέκουλα, όχι μόνο για το θέμα με τις σκάλες αλλά για κανένα θέμα που αφορά την πόλη μας. Είναι προφανές ότι θα εκφράζω πάντα την άποψη μου , όμως ως εκεί και τίποτα παραπέρα. Αυτό, εις απάντηση άποψης που ακούστηκε πρόσφατα και απλά ήθελα να ξεκαθαρίσω την προσωπική μου τοποθέτηση.

Ετικέτες

Σχετικά άρθρα

Back to top button
Close
Close