ΑΡΘΡΑ

Black (Mamba) Anniversary | του Νίκου Μόσχοβα

Πέρασε -κιόλας- ένας χρόνος από την ημέρα, όπου ο Kobe Bryant έπαψε να βρίσκεται ανάμεσα μας. Ολόκληρος ο μπασκετικός κόσμος θρηνεί για την μαύρη αυτή επέτειο. Ο Νίκος Μόσχοβας γράφει για το Live & Play Basketball ένα κείμενο αφιερωμένο στον αγαπημένο του μπασκετμπολίστα.

Πολλές φορές αρκούν λίγα δευτερόλεπτα για να καταστραφεί ολόκληρος ο κόσμος σου. Άλλωστε, «όσα φέρνει μια στιγμή δεν τα φέρνει ο κόσμος όλος», όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός. Αυτό ακριβώς συνέβη στην οικογένεια Bryant (πρωτίστως) και στον μπασκετικό κόσμο (δευτερευόντως) πέρυσι. Στις 26 Ιανουαρίου του 2020 έγινε γνωστή η (ίσως) πιο δυσάρεστη είδηση της χρονιάς. Το ελικόπτερο, στο οποίο επέβαιναν ο Kobe Bryant, η κόρη του Gianna και ακόμη έξι επιβάτες και φυσικά ο πιλότος, είχε συντριβεί.

neratzoulis neo

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την στιγμή, την οποία διάβασα την αρχική είδηση, όταν ακόμη δεν ήταν επιβεβαιωμένο το συμβάν. Είχα μουδιάσει από το σοκ, καθώς αδυνατούσα να πιστέψω ότι κάτι τέτοιο είχε συμβεί. Ήλπιζα ότι ήταν απλώς ένα hoax και έκανα ασταμάτητα refresh, περιμένοντας την διάψευση. Τα λεπτά περνούσαν και εγώ περίμενα μάταια να διαβάσω, πως ήταν ένα ψέμα. Ώσπου τελικά, ήρθε και η ώρα της μαύρης επιβεβαίωσης. Ήταν πλέον οριστικό. Ο Kobe και όλοι οι συνεπιβάτες του ήταν νεκροί.

?url=https%3A%2F%2Fcalifornia times brightspot.s3.amazonaws.com%2Fd7%2F45%2F56d5fb5240759e08ca3b4403122c%2Fla sp kobe drawing

bakaliko lagos

Σε αυτό το σημείο, ομολογώ ότι λύγισα. Έκλαψα πολύ. Για την ακρίβεια, δεν μπορώ να θυμηθώ πόσες ώρες πέρασαν μέχρι να σταματήσω. Ο Kobe ήταν ο αγαπημένος μου μπασκετμπολίστας, το μπασκετικό μου ίνδαλμα. Αυτόν έζησα, με αυτόν μεγάλωσα. Δεν με ενδιέφερε το γεγονός ότι είχε αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Για εμένα παρέμενε ο κορυφαίος και τον ένιωθα πολύ «κοντά» μου. Για αυτό και όταν «έφυγε», ήταν σαν να γκρεμίστηκε ο κόσμος μου.

Σκεφτείτε λοιπόν, αν εγώ είχα μία τέτοια αντίδραση, πώς ένιωσε η γυναίκα του και οι πραγματικά κοντινοί του άνθρωποι. Αν εγώ, που δεν είχα ποτέ την τιμή να τον συναντήσω ένιωσα έτσι, τότε μπορώ μόνο να εικάζω  πως αισθάνθηκε η Vanessa. Η γυναίκα του, η οποία μέσα σε δευτερόλεπτα έχασε τον σύζυγο της και μία από τις τέσσερις κόρες της. Τόσο σκληρό και συνάμα τόσο άδικο, ενώ έχεις τα πάντα, να τα χάνεις σχεδόν όλα.

1

Γνωρίζω ότι θα υπάρξουν άπειρα άρθρα και αφιερώσεις για τον Kobe. Τα αξίζει και με το παραπάνω. Θα μπορούσαν να υπάρχουν 100 άρθρα την ημέρα, για κάθε μία ημέρα του έτους και πάλι να μην είναι αρκετά.

Τόσο σπουδαίος ήταν. Αν και προσωπικά ακόμη και σήμερα προτιμώ το «είναι» από το «ήταν». Όπως έχει ακουστεί και στην εκπληκτική ταινία V For Vendetta «Beneath this mask there is more than flesh, Beneath this mask there is an idea, Mr. Creedy, and ideas are bulletproof».

Όπως δεν μπορεί να πεθάνει μία ιδέα, έτσι για εμένα δεν πεθαίνει και ένας μύθος, όπως ο Kobe. Μπορεί να «έφυγε», όμως είναι ακόμα «εδώ» μαζί μας. Βρίσκεται ακόμη στην καρδιά μας και στο μυαλό μας. Έχει πετύχει τόσα πολλά και τόσο θαυμαστά πράγματα, όπου είναι αδύνατον να μην τον θυμάσαι και κατ’ επέκταση να μην είναι «μαζί» μας.

Για την καριέρα αυτού του σπουδαίου αθλητή, δεν νομίζω ότι χρειάζεται άλλωστε να πούμε και πολλά. Κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα με τους Los Angeles Lakers (2000, 2001, 2002, 2009, 2010). Αναδείχθηκε δύο φορές MVP των τελικών (2009, 2010), μία φορά MVP της κανονικής περιόδου (2008) και ψηφίστηκε 18 φορές All Star. Επιπλέον, κατέκτησε δύο φορές το χρυσό μετάλλιο με την Εθνική ομάδα των Η.Π.Α. (2008,2012).

A day to remember είναι στις 22 Ιανουαρίου του 2006. Εκείνο το βράδυ σκόραρε 81 πόντους στην νίκη των Lakers απέναντι στους Toronto Raptors με 122-104. Αυτή η επίδοση αποτελεί career-high και είναι η δεύτερη καλύτερη στην ιστορία του ΝΒΑ, πίσω μόνο από τους 100 πόντους του Chamberlain το μακρινό 1962. Απλησίαστες επιδόσεις και πολύ δύσκολα θα ξεπεραστούν, ακόμη και στο μέλλον.

Προκειμένου να πετύχει όλα αυτά τα οποία πέτυχε, χρειάστηκαν ατέλειωτες ώρες σκληρής δουλειάς και προπόνησης. Όπως είχε αναφέρει χαρακτηριστικά και ο ίδιος «Δεν μπορώ να συσχετιστώ με τεμπέληδες. Δεν μιλάμε την ίδια γλώσσα. Δεν σε καταλαβαίνω και δεν θέλω να σε καταλάβω». Αποτελεί πρότυπο για όλους, καθώς δεν επαναπαύτηκε ποτέ, παρότι είχε μια -τουλάχιστον- αξιοζήλευτη καριέρα.

Το επιζητούσε και ο ίδιος να είναι πηγή έμπνευσης για τους γύρω του. Όπως είχε πει κάποτε «Το πιο σημαντικό πράγμα είναι να προσπαθήσουμε να εμπνεύσουμε τους ανθρώπους, ώστε να μπορούν να είναι υπέροχοι σε ό,τι θέλουν να κάνουν».

Για αυτό τον λόγο, ακόμη και όταν αποσύρθηκε από το μπάσκετ, ήθελε να είναι δημιουργικός και παραγωγικός. Έτσι, υπήρξε δημιουργός σε τηλεοπτικές σειρές, ενώ φυσικά το μεγαλύτερο του παράσημο ήταν το 2018. Εκείνη την χρονιά κέρδισε το Academy Award for Best Animated Short Film για την ταινία του Dear Basketball.

Τέλος, το κατά την γνώμη μου σημαντικότερο από όλα, ήταν το γεγονός ότι συνεισέφερε σε πολλές φιλανθρωπίες. Όχι για τα μάτια του κόσμου, αλλά διότι είχε περάσει δύσκολα παιδικά χρόνια και εκείνος και ήθελε να βοηθήσει πραγματικά. Είχε μία τόσο γεμάτη ζωή και όμως, ήταν μόλις 41 ετών πριν «φύγει». Μπορούσε να προσφέρει τόσα πολλά ακόμη, αλλά δεν ήταν γραφτό.

Παρόλα αυτά, ζεις ακόμη μέσα μας Dear Kobe και θα συνεχίσεις να το κάνεις για πάντα.

ΥΓ: Το γεγονός ότι το το All-Star Game MVP Award, μετονομάστηκε σε  NBA All-Star Game Kobe Bryant Most Valuable Player, αποδεικνύει το μεγαλείο του υπερπαίκτη Kobe.




Πηγή
lpbasketball.gr

Stream+

Αλλάζουμε την ενημέρωση σας...

Σχετικά άρθρα

Back to top button